ಅಂತೆಯೇ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಒಂದೆರಡು ಧೈರ್ಯದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಪದ್ಧತಿಯು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೌಹಾರ್ದ, ಸೌಮ್ಯತೆಗಳು ತುಂಬಿ ರುತ್ತವೆಯೋ ಅವರ ವಾಣಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳು ಬರಲು ಸಾಧ್ಯ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧ ಮಾತ್ಸರ್ಯಾದಿಗಳು ತುಂಬಿರು ವಾಗ ಹೊರಬಂದ ಮಾತುಗಳು ಶಸ್ತ್ರದಂತೆ, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳಂತೆ ಅನರ್ಥವನ್ನೇ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅಂತೆಯೇ ವೇದದಲ್ಲಿ ‘ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಪ್ರಿಯಂ ಬ್ರ್ರೂಯಾತ್’- ಸತ್ಯವನ್ನೇ ನುಡಿಯಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಸಹ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ನುಡಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳುವುದರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಿಯವಾದಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ನುಡಿದರೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತಿರಬೇಕು, ನುಡಿದರೆ ಲಿಂಗ ಮೆಚ್ಚಿ ಅಹುದಹುದೆನ್ನಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಮಾತಿನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
