2. ಘನವಬೆರೆಸಿದವರು- ಅಂದರೆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ, ಈ ದೇಹದ ಭಾವ ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಷಯವೃತ್ತಿ ಅಡಗಿ, ಪರಮಾನಂದದ ಪರಿಮಳ ಸೂಸುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅನಾದಿ-ಅನಂತವಾದ, ದೇಶ, ಕಾಲ-ವಸ್ತು, ಪರಿಚ್ಛಿನ್ನ ರಹಿತವಾದ, ವಿಶ್ವದ ಆಧಾರ-ಅಧಿಷ್ಠಾನ ಘನಸ್ವರೂಪವೇ ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಉಳ್ಳವರೇ ಅಧ್ಯಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು. ‘ಸಾಕ್ಷಿ ಸತ್ತಿತ್ತು ಪತ್ರಬೆಂದಿತ್ತು ಲೆಕ್ಕ ತುಂಬಿತ್ತು, ಜೀವ ಜೀವಿತದ ಆಶೆ ನಿಂದುದು ಭಾಷೆ ಹೋಯಿತ್ತು, ದೇಶವೆಲ್ಲವರಿಯೆ ಎನ್ನದೇವ ಚನ್ನಮಲ್ಲಕಾರ್ಜುನನ ನಂಬಿ ಹಂಬಲ ಮರೆದೆ.’ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತು ಬೆರೆಯಲು, ನಾವು ಭಾವಾತೀತರಾಗಿ, ದೇಹಾತೀತರಾಗಿ ನಿಂತಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದವರೇ ಘನವ ಬೆರೆಸಿದ ಹಿರಿಯರು. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯು ಮಹಾದೇವಿಯಕ್ಕನಿಗೆ ಸಾಧಿಸಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಚನ್ನಬಸವಣ್ಣವರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
