ಆಗ ಗುರುಗಳು, ‘ಮಹಾರಾಜರು ಆಗಮಿಸಿದ್ದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಆಮೇಲೆ ಬಂದು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದರು. ಪಾಠ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ರಾಜನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ರಾಜ ಕೋಪದಿಂದಲೆ ‘ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸದಿಂದ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವ ನೀವು, ರಾಜ ಬಂದರೂ ಸ್ವಾಗತಿಸದೇ, ಅಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದು ಏಕೆ?’ ಎಂದು ದರ್ಪದಿಂದಲೇ ಕೇಳಿದ. ಗುರುಗಳು ‘ದೊರೆಗಳೇ ಮನ್ನಿಸಬೇಕು. ತಾವು ಬಂದದ್ದು ತಿಳಿದರೂ, ಪಾಠವನ್ನು ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಗೌರವಿಸುವ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶವೂ ನನಗಿಲ್ಲ. ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಆಳುವವರಿಗಿಂತಲೂ, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ನೀಡುವ ಗುರುವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತಾವು ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ನಾನು ಎದ್ದು ಬಂದಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆ ಭಾವನೆ ದೂರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧೇಯತೆ, ಪೂಜ್ಯತೆಯ ಭಾವನೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಈ ಅನಿಸಿಕೆ ತಪ್ಪೆನಿಸಿದರೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿ’ ಎಂದರು.
