ಮಹಾವೀರರು 24ನೇಯ ತೀರ್ಥಂಕರರು. ಮೂಕ ಪ್ರಾಣಿ ಗಳ ಹಿಂಸೆ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯಂಥ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ತರಿಗೂ ಅವರವರ ಭಾಷೆ ಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಆತ್ಮ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದರು. ಜನರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಅನೇಕ ಸಂಶಯಗಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಸಂಸ್ಕಾರ ಸಭ್ಯಜೀವಿಗಾಗಿ ಇರುವುದು. ಜೀವಿಗೆ ಜೀವಿ ನೆರವು ಅದಾಗ ಮಾತ್ರ ಲೋಕ ವಿಕಾಸ ಆಗುವುದು ಸಾಧ್ಯ. ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾದಾಗ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಸಾಧಿಸಲು ಏಕಾಂತವಾಸ, ಮೌನ ಧಾರಣೆ, ಉಪವಾಸ, ಅಧ್ಯಯನ, ಭಕ್ತಿ, ಧ್ಯಾನಗಳು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಬೋಧಿಸಿದರು. ಅವರು ಶ್ರಮಣ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ದಿಗಂಬರ ಮಹಾಮುನಿಯಾಗದೆ ಮೋಕ್ಷವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಡಿದರು.
