ಯಾರದೋ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅನುರಣಿಸಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. “ ರಕ್ತರಾತ್ರಿ ನಾಟಕದಾಗ ನಮ್ಮ ಸುಭದ್ರಮ್ಮಾ ಮನ್ಸೂರ್ ದ್ರೌಪದಿ ಪಾತ್ರ ಹೆಂಗೋ ಹಂಗೇ ನಮ್ಮ ಕಾಂತಾಚಾರಿ ನರ್ತನಶಾಲಾ ನಾಟಕದಾಗ ಬೃಹನ್ನಳೆ ಪಾತ್ರ. ನಮ್ಮ ಬಸಪ್ಪ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಈ ನಾಟಕ ಬರದಾಗ ಈ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದವನ್ನ ಶ್ಯಾನೇ ಹುಡುಕಾಡಿದ್ರು ಅಂತೀನಿ. ಯಾವೋ ಆಡಂಗಿಗಳನ್ನ ತಂದು ಬೃಹನ್ನಳೆ ಅಂತ ನಿಲ್ಲಿಸಾದೇನೂ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಶರೀರ ಇರಬೇಕು. ಅರ್ಜುನ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಗಂಡುಗಲಿ ಗಾಂಢೀವಿ, ಆದರೆ ಶಾಪದ ಬದುಕು ತೀರಿಸಲಿಕ್ಕೆ, ಅಣ್ಣ ಸೋತ ಪಣದ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲಿಕ್ಕೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆ ಬಾಳು ಬಾಳ್ತಾನೆ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕನಾದ ದೇಹ, ಅಂಗ ಸೌಷ್ಟವ, ಎತ್ತರ, ನಿಲುವು, ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಎಲ್ಲಾ ಇರಬೇಕು, ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ನಟಿಸಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ, ಹೆಣ್ಣಿಗನನ್ನು ತಂದು ಕುಣಿಸಬಾರದು ಅನ್ನೋದು ಅವರ ಆಶಯ. ಈ ಕಾಂತಾಚಾರಿನೂ ಆವಾಗ್ಗೆ ಪಾತ್ರ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ದಾವಣಗೆರೆ ತಿರುಗಾಡೋನು, ನೋಡೋಕೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ, ಬೆಳ್ಳಗೆ ಒಳ್ಳೆ ನಾಯಕನ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕನಾಗೇ ಇದ್ದಬಿಡು. ಇವನ ಅದೃಷ್ಟ ಅಂತೀಯೋ, ದುರಾದೃಷ್ಟ ಅಂತೀಯೋ ನಂಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಈ ಪಾತ್ರ ಮಾಡದಿಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿರದಿದ್ದರೂ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಆಗಬೇಕು ಅಂತಿದ್ದವಳು ನೀನು ಹಿಂಗೆ ದುಡೀದೇ, ದುಃಖ ಪಡದೆ ಬೆಳಗಾಗೆದ್ದು ಯಾವುದು ಕಟಿಂಗ್ ಶಾಪಿಗೆ ಹೋಗಿ ಯಪ್ಪಾ ಯಣ್ಣಾ ಅಂದು ಮುಖಕ್ಕೆ ಬೌ ಅಂತ ಪೌಡರ್ ಹಕ್ಕೊಂಡು, ಏರಿಸಿ ತಲೆ ಬಾಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನಂಗೆ ಹೀರೋ ಪಾರ್ಟು ಕೊಡ್ರಿ ಅಂದರೆ ನೀನೇನು ಎನ್ಟಿಆರ್ ಮೊಮ್ಮಗನೇ, ಬಂದ ಪಾತ್ರ ಮೊದಲು ನೆಟ್ಟಗೆ ಮಾಡಿಕೆಂತಾ ಹೋಗು, ನಿನಗೆ ತಾಕತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರ ಆದರೂ ಜನ ಗುರುತಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹೀರೋ ಪಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟೇ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅಂತಂತೆ. ಸರಿ ಇವನಿಗೂ ದುಡಿಯೋದು ಜರೂರಿತ್ತು ಅನ್ನು. ಬಸಪ್ಪ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೂ ಹೇಳಿದ್ದರು ಇದೇ ಕಥೆ ತೆಲುಗಿನ್ಯಾಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡ್ಯಾರೆ ಎನ್.ಟಿ. ರಾಮಾರಾವ್ ಮಾಡಿದ್ದರು ಈ ಪಾತ್ರ ಅಂದಿದ್ದರು. ಹಿಂಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟೇ ಆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಾಟ್ಯ, ಲಾಲಿತ್ಯ ಕಲಿತು ಮೊದಲ ಪ್ರದರ್ಶನದಾಗೇ ಮಿಂಚಿ ಬಿಟ್ಟ. ಆಮೇಲೆ ತಗೋ, ನರ್ತನಶಾಲಾ ಅಂದರೆ ಕಾಂತಾಚಾರಿ, ಕಾಂತಾಚಾರಿ ಇದ್ದರೆ ನರ್ತನಶಾಲಾ ಅನ್ನೋ ಹಂಗೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಕೈ ತುಂಬಾ ದುಡ್ಡು ಬರೋದಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಗಿತ್ತು, ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದು ಸರಿಯೋ ತಪ್ಪೋ ಅಂತ ಆತನಿಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಸಿಗದಷ್ಟು ಷೋಗಳು, ಕ್ಯಾಂಪುಗಳು. ಅವನಿಗೆ ಮೊದಲ ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಯಾವಾಗ ಗೊತ್ತಾ, ಯಾವಳ ಸಲುವಾಗಿ ಅವನು ದುಡ್ಡು ದುಡಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ ಬೃಹನ್ನಳೆ ಆಗಿದ್ದನೋ ಅವಳೇ ಇಂಥಾ ಹೆಣ್ಯಾ ಕೂಟ್ಯಾನ್ನ ನಾ ಲಗ್ನ ಆಗೂಂಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಬ್ಯಾರೆ ಹುಡುಗನ್ನ ಲಗ್ನ ಆದಾಗ”
