‘ನಿನ್ನಂಥವರ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಚಾರ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆಯೆ? ಇದು ಅತ್ಯಾಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಪಾಠವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನೊಬ್ಬರ ತಪ್ಪೇ ಅಲ್ಲ. cಜಿಞಜ್ಞಿಚ್ಝಠ ಚ್ಟಛಿ ್ಞಠಿ ಚಿಟ್ಟ್ಞ ಠಿಜಛಿಢ ಚ್ಟಛಿ ಞಚಛಛಿ. ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಅಪರಾಧಿ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ನೀರು ಸಿಗುವಷ್ಟೇ ಸಲೀಸಾಗಿ ಹೆಂಡವನ್ನು ಸಿಗಲು ಮಾಡಿದವರು, ಮರ್ಯಾದೆಯಿಂದ ಬದುಕುವವರಿಗೂ ಮದ್ಯದ ಚಟ ಹಿಡಿಸಿದವರು, ಬಡವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶವನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡುವವರು, ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ- ಉಳ್ಳವರಿಗೆ ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಎಂದು ಭೇದಭಾವ ಎಸಗಿರುವವರು, ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸಬೇಕಿರುವ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಟಿನ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುವವರು, ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೊಬೈಲ್ ಸಿಗುವಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಅದನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವವರು, ಮಚ್ಚು-ಲಾಂಗುಗಳನ್ನು ಹೀರೋಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿ ಅಂಥವರೇ ಹೀರೋ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಿನಿಮಾಗಳು, ಜನರನ್ನು ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಜಾಹೀರಾತುಗಳು, ಮಾಲ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ತಂದ ಸಿರಿವಂತರು... ಹೀಗೆ ಯಾರನ್ನು ದೂಷಿಸಲಿ? ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ದಂಡಿಸುವವರು ಯಾರು? ಇಂಥ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಅಪರಾಧಿಯೆ? ಇಂಥ ಸಮಾಜ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಯಾರು ಅಪರಾಧಿಯೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಲಿ ನನ್ನ ಎದಿಯ ಬ್ಯಾನೆಯಾ? ಎಂದು ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ ಈ ಅಮ್ಮ...
