ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಜರಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವಂತೆ ನಮ್ಮ ಮಾತಿರಬೇಕು. ಸಜ್ಜನರು ವಿವೇಚಿಸಿ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ರಾಮನ ಮಾತಿನ ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ರಾಮಾಯಣವು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ- ‘ರಾಮೋ ದ್ವಿರ್ನಾಭಿಭಾಷತೇ’. ರಾಮ ತಾನಾಡಿದ ಮಾತಿಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಾಗುವಂಥ ಮಾತನ್ನು ಆಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿವೇಚಿಸಿ, ಅಳೆದು, ತೂಗಿ ಆಡುವ ಮಾತು ಬಾಳುತ್ತದೆ. ಬೆಲೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ರಾಮನ ಆದೇಶವನ್ನು ಜನ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ‘ಚ, ತು’ ತಪ್ಪದಂತೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೂ ರಾಮನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಈ ಮಾತಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಹೇಳಿದುದನ್ನೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಲಿ, ಸೇವಕರಾಗಲಿ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಅಂತಹ ನಂಬಿಕೆ ಇತ್ತು.
