ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತಿಯು ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಗುಣಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತವೆ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ನೀವು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸದು, ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಿಭಾಯಿಸಲಾರದ ಹೊರೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುವುದು. ಪೌರಾತ್ಯ ದೇಶಗಳ ಶರಣಾಗತಿಯ ಭಾವನೆ ಇದಾಗಿದ್ದು, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ, ನಿಮ್ಮ ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯ ಸಾಧಿಸುವುದು, ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವುದಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತಿಯೆಂದರೆ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಲ್ಲ, ಬಲ. ವೈಷ್ಣವ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಭಗವಂತನೆದುರು ಶರಣಾದಾಗ ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಿರೀಟವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಅರ್ಥ, ‘ನಿಮ್ಮ ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಶರಣುಹೋದಲ್ಲಿ, ನೀವು ಒಬ್ಬ ರಾಜನಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗುವಿರಿ’ ಎಂದು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ‘ಶರಣು ಶರಣಾರ್ಥಿ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಸಂತರನ್ನು ಶರಣರೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಂತರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆಗಳನ್ನೂ ದೈವಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಶುದ್ಧರಾಗಿ, ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಬಹಳ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಾಗ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಸಕಾರಾತ್ಮಕತೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಸಂತರ ಸ್ಥಿತಿ.
