ಲಾಕ್ಡೌನ್ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹದಿವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳು ತೀರಾ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆತಾಯಿಯರ ನೆರಳಿನಲ್ಲೇ ಸುಖವಾಗಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ಹದಿವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದನಂತರ ಹೊರಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರ ತಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮದೇ ಹೊಶ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆತ, ನಗೆಚಾಟಿಕೆ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ ಸುಖಿಸುವುದು, ಹೊಟೆಲ್ ಮುಂತಾದ ಕಡೆ ಒಟ್ಟಿಗೇ ತಿಂದು ಕುಡಿದು ಸಂತೋಷ ಪಡುವುದು, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಮರೆಯುವಷ್ಟು ಮಗ್ನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇಂಥಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗಳು ಮುಚ್ಚಿವೆ. ಸ್ನೇಹಿತರು ಚದುರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಜಗತ್ತಿನ ಕನಸು ದೂರವೇ ಹೊರೆಟುಹೋಗಿದೆ. ಇಂಥಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಸ್ಟೇಷನ್ಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದು ಸಹಜವೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಅವರ ಈ ದುಗುಡವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಒಳಕ್ರೀಡಾಂಗಣ ರೂಪಿಸಿ. ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದವರು ಕೇರಂ, ಚೆಸ್, ಇಸ್ಪೀಟು ಇಂಥವನ್ನು ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಕುಳಿತು ಆಡಬಹುದು. ದೊಡ್ಡವರು ಬೇಕೆಂದೇ ಸೋತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಈಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸುಂದರ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸೋತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಗೆಲುವು ಅವರ ಚೂರಾದ ಹೃದಯವನ್ನು ಬೆಸೆಯಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವ ಮಿದುಳು ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತಾ ಪಕ್ವವಾದದ್ದು. ನಾನು ಕೆಲವು ತಂದೆತಾಯಿಯರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆಟದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿ, ತಾವು ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ಖಂಡಿತಾ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹತಾಷೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮೇಲಿನ ಆಟಗಳೆ ಅಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮದೇ ಸಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಟಗಳಾದ ಚೌಕಾಭಾರ, ಪಗಡೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನೂ ಆಡಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಸಂತೋಷದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
