ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗಿದರೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಅತಿಯಾದರೆ, ಪರಿಸರದ ಹಿತವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಮಾನವನ ಸ್ವಾರ್ಥವೇ ವಿಜೃಂಭಿಸಿದರೆ ಏನೆಲ್ಲ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಸರ್ಗ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಕಲಿಸಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳು, ಯೋಜನೆಗಳು, ಚಿಂತನೆಗಳು, ಜನರ ಜೀವನಶೈಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಆದರೆ, ಅನೇಕ ಅವಘಡಗಳು, ಕಹಿ ಅನುಭವಗಳ ನಂತರವೂ ನಾಗರಿಕ ಸಮುದಾಯ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅಪ್ರಿಯ ವಾಸ್ತವ. ಆದರೆ, ನಿಸರ್ಗದ ಸಹನೆಗೂ ಒಂದು ಮಿತಿ ಇದೆ, ತಥಾಕಥಿತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೂ ಒಂದು ಮಿತಿ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
