ಹೌದು. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ವಾದ ಮಂಡಿಸುವುದೇ ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಭಾಗ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಸುದೀರ್ಘ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಲು ಸಹಪಾಠಿ ವಕೀಲರೊಂದಿಗೆ ನೂರಾರು ಸಂವಾದ-ಸಭೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದುಂಟು. ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ನಲ್ಲಿನ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಕೊಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಅದಕ್ಕೇನೂ ಬೇಸರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಪವಿತ್ರ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯಿತ್ತು. ನಿತ್ಯವೂ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಭೇಟಿ ಮಾಡುವುದು, ಚರ್ಚೆ, ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟಕ್ಕಾಗಿ ದಾಖಲೆ ಸಂಗ್ರಹ... ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. 15-20 ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪುಟಗಳ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ರಾಮನ ಪರ ವಾದ ಮಂಡನೆಗಾಗಿ ಹಣ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ‘ಇಲ್ಲ ನೀವು ವಕೀಲಿಕೆ ಶುಲ್ಕ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು’ ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ, ನನಗಿದು ದೇವರ ಕೆಲಸ ಆಗಿತ್ತು. ಶ್ರೀರಾಮನ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದಲೇ ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿದ್ದೇನೆ. ಅವನ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ದುಡ್ಡು ಕೇಳುವುದು/ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ ಸರಿಯಾದೀತು? ಅಂದು ನಾನು ವಾದ ಮಂಡನೆಗೆ ಒಪ್ಪಿದಾಗ, ‘ಇನ್ನು ನನ್ನ ವನವಾಸ ಆರಂಭ’ ಎಂದು ಹಿರಿಯ ವಕೀಲರೊಬ್ಬರು ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ತೀರ್ಪು ಬಂದ ನಂತರ, ‘ನನ್ನ ವನವಾಸವೇನೋ ಮುಗೀತು. ಆದರೆ, ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಮುಹೂರ್ತ ನಿಗದಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ನಕ್ಕಿದ್ದೆ. ಅಂತೂ 2020ರಲ್ಲಿ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆಗಸ್ಟ್ 5ರ ಮಂದಿರ ಭೂಮಿಪೂಜೆಗೆ ಬರಲೇಬೇಕು ಎಂದು ರಾಮಮಂದಿರ ಟ್ರಸ್ಟ್ನ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿರುವ ಚಂಪತ್ ರಾಯ್ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಕರೊನಾ ಮಹಾಮಾರಿ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ನಾನು ತೆರಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಸರವಿದ್ದರೂ, ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.
