ಅಲ್ಲಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತ ಬಸವಣ್ಣ ಸಂಕೋಚಗೊಂಡನು. ನಾನೊಬ್ಬ ಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಸೇವಕ-ಎಂದು ಹೇಳಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತಿದ ಕಾಳು ಬೆಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೆ ಮೊಳಕೆಯಲ್ಲೇ ಯಾರಾದರೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆಯೆ? ನಾನೆಲ್ಲಿ, ಈ ಹೊಗಳಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲಿ? ಎನ್ನುತ್ತ ಬಸವಣ್ಣ ಕಂಬನಿದುಂಬಿದನು. ಅವನು ಅಡಿಗಡಿಗೆ ‘ಶಿವಾ ಶಿವಾ’ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳು ಎಂದು ಬಿನ್ನೈಸಿಕೊಂಡನು. ಆಗ ಅಲ್ಲಮನು ನಸುನಗುತ್ತ ‘ನಿನಗಲ್ಲದೆ ಇನ್ನಾರಿಗೆ ಲಿಂಗಾನುಭವದ ಸುಖವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು’ ಎಂದು ಇಷ್ಟಲಿಂಗದ ಅನುಭವವನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟನು. ಶರೀರಗಳು ಇಲ್ಲದ ಭ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಇವು ಅಪ್ರಯೋಜಕ. ಮನುಷ್ಯದೇಹವು ಅವುಗಳೊಳಗೆ ಸಲ್ಲುವಂಥ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಜೀವನಿಗೆ ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯ ದೇಹಿಗಳು ಆ ಇಂದ್ರಿಯದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕದಿರುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ, ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದು ಕ್ಷುದ್ರಜನ್ಮವೆಂದು ಅವನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಆಗ ಅಂಥವನು ಕೃತಾರ್ಥನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು-ಬೆಣ್ಣೆಗಳು ಇರುವಾಗ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಗಾಳಿ ಬೀಸುವಾಗಲೇ ಕಾಳಿನೊಳಗಿರುವ ಹೊಟ್ಟನ್ನು ತೂರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕಾಲು- ಕೈ- ಕಣ್ಣುಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಉತ್ತಮಗತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದು ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಲಕ್ಷಣ. ಶಿವಾಗಮಗಳ ತಿರುಳನ್ನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ತೊಡಗಿಸಬೇಕು. ಗುರುಕರುಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮೊದಲಿಗೆ ತನು- ಮನ- ಧನಗಳ ಮೇಲಿನ ಮೋಹಗಳನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಂಥವನು ಜಾಣನೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ-ಎಂದು ಅಲ್ಲಮನು ಹತ್ತಾರು ಲೋಕದ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಇಷ್ಟಲಿಂಗದ ಅನುಭವವನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟನು. ಇಷ್ಟಲಿಂಗದ ಪರಮರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾ ಹೋದನು.
