ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಪಡೆಯುವ ಹಂಬಲ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆತ ಓರ್ವ ಸಿದ್ಧಪುರುಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ‘ನನಗೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಉಪದೇಶಿಸಿ’ ಎಂದು ಯಾಚಿಸಿದ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪುರುಷ , ‘ವತ್ಸಾ, ನಾಳೆ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಾ. ಬರುವಾಗ ನಿನಗಿಂತಲೂ ತುಚ್ಛವಾದ ವಸ್ತುವೊಂದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಆ ಮನುಷ್ಯ ಮರುದಿನ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದಾಗ ತನಗಿಂತ ತುಚ್ಛ ವಸ್ತು ಯಾವುದು ಎಂಬ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ. ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಆಕಳಿನ ಮೇಲೆ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಬೀಳಲು ಅದನ್ನೇ ಒಯ್ದರಾಯಿತು ಎಂದುಕೊಂಡು ಆಕಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅದರ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಬಿಚ್ಚತೊಡಗಿದ. ಆಗ ಆಕಳಿಗೆ ವಾಕ್ ಶಕ್ತಿ ಬಂದು ಹೇಳಿತು, ‘ಅಯ್ಯ, ನನ್ನಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಪೋಷಣೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂದಮೇಲೆ ನಾನು ಕೀಳೋ, ನೀನು ಕೀಳೋ ಹೇಳು’. ಸರಿ ಎಂದುಕೊಂಡು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಒಯ್ದರಾಯಿತು ಎಂದು ಅದನ್ನು ಕೀಳಹತ್ತಿದ. ಆಗ ಆ ಹುಲ್ಲು, ‘ನಿನ್ನನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಆಕಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನು ನಾನು ಎಂದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ತುಚ್ಛ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿತು. ಪೇಚಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಆತ, ಧೂಳಿಗಿಂತ ತುಚ್ಛ ವಸ್ತು ಇಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡು ಒಂದು ಮುಷ್ಠಿ ತುಂಬ ಧೂಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡ. ಆಗ ಧೂಳು, ‘ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಳು, ಆಕಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಹುಲ್ಲು ನನ್ನಿಂದಲೇ ಚಿಗುರುತ್ತದೆ, ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಅಂದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ತುಚ್ಛ?’ ಎಂದಿತು.
