ಬಾಲ್ಯ ಎಂದೊಡನೆ, ಬಾಲ್ಯಸ್ನೇಹಿತರಾದ ನಂದಕುಮಾರ್, ಹರೀಶ್, ಆರತಿರಾಯ್ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ನಂದಕುಮಾರ್ ವಕೀಲ ವೃತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಹರೀಶ್ ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆರತಿರಾಯ್ ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ನಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಈಗ ನಿವೃತ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಹೆಸರು ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ದೊಡ್ಡ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಗವೇ ಇದೆ. ನನಗೆ ಇಡೀ ಶಾಲೆಯ ಮಂದಿಯೆಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಆಗ ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಸ್ಕೂಟರ್ ಅಥವಾ ಕಾರು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅವರವರ ಪಾಲಕರು ಎತ್ತಿನಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಶುವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಐಷಾರಾಮಿ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಆ ಎತ್ತಿನಗಾಡಿಯ ಮಜಾ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬಿಡಿ. ಸೈಕಲ್ ಏರಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜತೆಗೂಡಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು, ಬರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು, ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಈಗಲೂ ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಶಾಲೆ ಬಿಡುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ಕಬಡ್ಡಿ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮನೆಗೆ ಹೋದ ಬಳಿಕ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಠ-ಆಟ ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು. ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳು ಬರೀ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
