ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದರು, ‘ನೋಡು, ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲಿದ್ದಾಗ ಯಾವ ವಸ್ತುವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ದೀಪವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಮೇಲೆ ವಸ್ತುಗಳು ಕಂಡವು. ಹಾಗೆಯೇ ನಾಸ್ತಿಕತೆ ಎಂಬ ಸಂಶಯದ ಕತ್ತಲೆ ಕವಿದಾಗ ಏನೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂಥದರಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವನೇ? ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಲು ಈ ಬಾಹ್ಯಚಕ್ಷುವಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಅಂತಃಚಕ್ಷು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಳಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅದು ಸುಲಭಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಹಾಮಹಾಋಷಿಗಳೂ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಾಧನೆಗೈದರೂ ಆತನ ದರ್ಶನವಾಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ, ಅದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸದೇ ಇರುವುದೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳು, ಅದು ಇಲ್ಲವೆಂಬ ವಾದ ಸುಳ್ಳೆಂಬುದು ಈಗ ನಿನಗೆ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಭಗವಂತನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಭಕ್ತರಸೇವಕನೇ ಹೌದು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪಾರ್ಥನ ರಥದ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಸೇವೆಗೈದುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ನಿದರ್ಶನ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ, ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮುಖ್ಯವೇ ಹೊರತು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಒರೆಹಚ್ಚಿ ನೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ’ ಎಂದಾಗ, ನಾಸ್ತಿಕನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವುಂಟಾಯಿತು. ಗುರುಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಶಾವಾದಿಯಾಗಿ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ.
