| ಮಹಾದೇವ ಬಸರಕೋಡ
ಅದೊಂದು ದಿನ ಸಂತ ತುಳಸಿದಾಸರು ಗಂಗಾನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಆಗ ತಾನೆ ಮದುವೆಯ ಮಂಟಪದಿಂದ ಎದ್ದು ಬಂದ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ಅವರತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದಳು. ಅವಳ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಡಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಪರಿಮಳ ಸೂಸುತ್ತಿತು. ಆದರೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣಂಚಿನಿಂದ ಅಶ್ರುಧಾರೆ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಗಮನಿಸಿದ ತುಳಸಿದಾರಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಏನೊಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ‘ಯಾಕೆ ಅಳುತ್ತಿರುವೆ, ಏನಾಯಿತು? ಒಂದಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೋ ತಾಯಿ’ ಎಂದು ಸಂತೈಯಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು. ಯುವತಿ ಅಳುತ್ತ, ‘ಒಂದಷ್ಟು ಗಂಟೆಗಳ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಮದುವೆಯಾಯಿತು. ಮದುವೆಯ ಸಂಭ್ರಮ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಗಂಡ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೀರಿ ಹೋದ. ನನಗೆ ಆಕಾಶವೇ ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದಂತಾಗಿದೆ. ಬದುಕು ಬೇಡವಾಗಿದೆೆ, ಅವನ ಚಿತೆಯನ್ನೇರಿ ಅವನನ್ನು ಸೇರಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಡಿ’ ಎಂದಳು.
