ರಂಜಾನ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಆಚರಿಸಿದ ಕ್ರಿಯೆ-ಕರ್ಮಗಳು ಸದಾ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು. ಜಕಾತ್ ನೀಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸದಾ ಕೊಡುಗೈದಾನಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ರಂಜಾನ್ ತಿಂಗಳಿನ ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳು ಮೂಡುತ್ತವೆ. ಅವು ರಂಜಾನ್ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲು ಆಗದೆ ಸದಾ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಉಪವಾಸ ವ್ರತದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ದೇವಭಯ, ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಸತ್ಯಸಂಧತೆ, ಸತ್ಕರ್ಮ, ನೈತಿಕತೆ, ಮಾನವೀಯತೆ, ಸಜ್ಜನಿಕೆ, ಸಾತ್ವಿಕತೆ ಸದಾ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು. ಪುಣ್ಯಗಳಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ರಂಜಾನ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಮುಂಬರುವ 11 ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ರಂಜಾನ್ ತಿಂಗಳಿನ ಶ್ರದ್ಧೆ, ಶ್ರಮ, ಭಕ್ತಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಬೇಕು. ಉಪವಾಸ ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಉಪವಾಸವಾಗಬಾರದು- ಉಪವಾಸಿಗನ ಅಂಗಾಂಗವೂ ಉಪವಾಸದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಬೇಕು. ಮನಸ್ಸು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೇ ಬಯಸಬೇಕು. ಕಣ್ಣು ಒಳಿತನ್ನೇ ಕಾಣಬೇಕು. ನಾಲಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ನುಡಿಯಬೇಕು. ಕೈಗಳು ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನೇ ಎಸಗಬೇಕು. ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆ, ಒಳ್ಳೆಯತನ ಇರಬೇಕು. ಕಾಲುಗಳು ಹಿತದೆಡೆಗೆ ಸಾಗಬೇಕು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ದುರ್ವರ್ಗದಿಂದ ದೂರ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಇಂತಹ ಗುಣವಿಶೇಷಗಳಿಂದ ಅವನು ಪುಣ್ಯಪುರುಷನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ ಹೊಂದಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.
