‘ಇದರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರದ್ದೇನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲವಲ್ಲಮ್ಮ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ತೆರನಾಗಿ ಪಾಠಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರವರ ಕಲಿಕಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಅವರವರು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದರಲ್ಲೇನಿದೆ ವಿಶೇಷ?’ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು ನಗುತ್ತಲೇ ಕೇಳಿದರು. ಮುಂದುವರಿದು, ‘ನೋಡಿಯಮ್ಮ, ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಖರವಾದ ಕಿರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಬೆಳಕನ್ನು ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗಮನಿಸಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಕಿರಣ ಬಿದ್ದರೆ ಮಣ್ಣು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ, ಆದರೆ ಅದೇ ಕಿರಣ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ? ಮುಟ್ಟಲಾರದಷ್ಟು ಬಿಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಆ ಕಿರಣಗಳು ಕನ್ನಡಿಯ ಗಾಜಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಎಂತಹ ಪ್ರತಿಫಲನವಾಗುತ್ತದಲ್ಲವೇ? ಇನ್ನು ವಜ್ರದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರಂತೂ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪವಾಡವೇ ಬೇರೆ. ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿರುವ ಶಕ್ತಿ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುವ ವಸ್ತುಗಳು ಭಿನ್ನವಲ್ಲವೇ? ಅವುಗಳಿಗಿರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅವು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತವೆ.
