ಭಗವಾನ್ ಬುದ್ಧ ಹೇಳಿದ, ‘ನನ್ನ ಕೊಲ್ಲುವ ಮೊದಲು ನೀನು ಆ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸು ಬಿಡು’. ಅಂಗೂಲಿಮಾಲನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ. ಬುದ್ಧನು ಆ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಜೋಡಿಸಲು ಹೇಳಿದ. ಅಂಗೂಲಿಮಾಲನು ‘ಆ ಕೆಲಸ ನನ್ನಿಂದ ಆಗದು’ ಎಂದ. ಆವಾಗ ಭಗವಾನ್ ಬುದ್ಧ ಹೇಳಿದ, ‘ಜೀವ ತೆಗೆಯುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ತೆಗೆದ ಜೀವವನ್ನು ಜೋಡಿಸಲಿಕ್ಕಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ತಾನೆ. ಶಕ್ತಿ ಧ್ವಂಸ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು ಜೋಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದರಲ್ಲಿ’. ಬುದ್ಧನ ಮುಖದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶಾಂತತೆ, ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮ ಅಂಗೂಲಿಮಾಲನ ಮನಸ್ಸನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಆತನು ತನ್ನ ಕ್ರೂರತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಜ್ಜನನಾಗಿ ಬಾಳಿದ. ‘ಮಕ್ಕಳೇ, ಈ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯನ ವಾಚ್ ಕಾಣೆಯಾಗಿದೆ. ನಾಳೆ ತರಗತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಆತನ ವಾಚನ್ನು ಅವನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಡಿ. ಕದ್ದವರು ಯಾರೆಂದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು ಬೇಡ’ ಎಂದರು. ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ವಾಚ್ ಕದ್ದವನು, ಆ ವಾಚನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ ವಿಜಯನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಟ್ಟ. ಮತ್ತೆ ಮುಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ಅಂಥ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡದೇ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದ. ಪರೋಪಕಾರವೇ ಪುಣ್ಯ. ಪರಪೀಡನೆಯೇ ಪಾಪ. ಸನ್ನಡತೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ಉನ್ನತಿ.
