ನಾವು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು; ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಚೆನ್ನಾಗಿರಲಿ; ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಉಸಾಬರಿ ನಮಗ್ಯಾಕೆ ಎಂಬ ಸ್ವಾರ್ಥ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇರುವವರಿಗೆ ಈ ಕಥೆ ಮಾದರಿ ಆಗಬಹುದಾಗಿದೆ. ಬಡ ರೈತನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಆತನ ಆಕಳೇ ಜೀವನಾಧಾರವಾಗಿತ್ತು, ಬಡತನದ ಕಾರಣ ಆಕಳಿಗೆ ಆತ ಸರಿಯಾದ ಆಹಾರ, ನೀರು ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೇ ತಿಂದು ಆಕಳು ಹೇಗೋ ಬದುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಹಾರ ಅನಿವಾರ್ಯವಾದಾಗ ಅಂಬಾ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಸಿಟ್ಟಿಗೇಳುತ್ತಿದ್ದ ರೈತ, ‘ನನಗೇ ತಿನ್ನಲು ಅನ್ನವಿಲ್ಲ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ತರಲಿ’ ಎಂದು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ‘ನನ್ನ ಕಷ್ಟ ಯಾರ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಲಿ, ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಆಹಾರ ಬೇಕು, ಏನ ಮಾಡಲಿ’ ಎಂದು ಆಕಳು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಆಕಳ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕರು ಇರುವುದು ಗೊತ್ತಾದ ರೈತ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೇವು ಹಾಕಿ ನೀರು ಕುಡಿಸತೊಡಗಿದ. ತನ್ನ ಯಜಮಾನ ಎಷ್ಟೊಂದು ಬದಲಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಆಕಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿತು.
