ಸಜ್ಜನಿಕೆಯ: ಅಂಪೈರ್ ತೀರ್ಪು ಏನೇ ಇರಲಿ, ತಾನು ಔಟಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಕೂಡಲೇ ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಕ್ರೀಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಈ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸಜ್ಜನರ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೇರಿಸಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದೂ ಒಂದು ವಿಲಕ್ಷಣ ಘಟನೆ. 1969ರಲ್ಲಿ ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ 2ನೇ ಟೆಸ್ಟ್ ಪಂದ್ಯ. ವಿಶ್ವನಾಥ್ ವಿರುದ್ಧ ಎಲ್ಬಿಡಬು É ಅಪೀಲ್ ಅನ್ನು ಅಂಪೈರ್ ಪುರಸ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹತಾಶೆಗೆ ಆಸೀಸ್ ಬೌಲರ್ ಒಬ್ಬ ‘ಮೋಸಗಾರ’ ಎಂದು ವಿಶಿಯನ್ನು ನಿಂದಿಸಿ, ಅವರ ಬ್ಯಾಟಿಗೆ ಒದ್ದಿದ್ದ. ಇದು ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಘಾಸಿ ಉಂಟು ಮಾಡಿತೆಂದರೆ, ಔಟ್ ಎಂದು ತಮಗೆ ಖಾತರಿ ಆದೊಡನೆ, ಅಂಪೈರ್ ತೀರ್ಪಿಗೂ ಕಾಯದೆ ನಿರ್ಗಮಿಸಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ವನಿಸಿದರು. ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅದನ್ನೇ ಪಾಲಿಸಿದರು ಕೂಡ. ಒಮ್ಮೆ ತಮಿಳುನಾಡು ವಿರುದ್ಧ ರಣಜಿ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂಪೈರ್ ಔಟ್ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆಟ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸದ ಅವರು ಮುಂದಿನ ಎಸೆತದಲ್ಲಿ ಬೇಕೆಂದೇ ಕೆಟ್ಟ ಹೊಡೆತ ಆಡಿ ಪೆವಿಲಿಯನ್ಗೆ ಮರಳಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತಾವು ಔಟಾಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಅಂಪೈರ್ ಔಟೆಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದರೂ ವಿಶಿ ಅಂಪೈರ್ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಸಮಾಧಾನದ ಗೆರೆಯೂ ಅವರ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಮೂಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವನಾಥರ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. 1979-80ರಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ವಿರುದ್ಧದ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಬ್ ಟೇಲರ್ ಔಟೆಂದು ಅಂಪೈರ್ ಕೊಟ್ಟ ತೀರ್ಪು ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾರತ ತಂಡದ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ವಿಶಿಗೆ ಅನಿಸಿತು. ಕೂಡಲೇ ಅವರು ಔದಾರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ಟೇಲರ್ರನ್ನು ಕ್ರೀಸಿಗೆ ಮರಳಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಈ ಜೀವದಾನದ ಲಾಭ ಪಡೆದ ಟೇಲರ್ ಭರ್ಜರಿ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿದರು. ಭಾರತ ಆ ಪಂದ್ಯ ಸೋತಿತು. ಆದರೆ, ವಿಶ್ವನಾಥ್ ತಮ್ಮ ಸಜ್ಜನಿಕೆಯಿಂದ ಹೃದಯ ಗೆದ್ದಿದ್ದರು.
