ಅದು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಗವಂತನೇ ಯಾವ ರೀತಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಮಹಂಸರ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸುತ್ತಿರುವನೋ ಏನೋ ಎಂಬಂತಿತ್ತು. ಪರಮಹಂಸರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ: ‘ಹೇ ತಾಯೆ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಸುಖ ಬೇಡ, ತಾಯೆ; ಲೋಕ ಮಾನ್ಯತೆ ಬೇಡ ತಾಯೆ; ಅಣಿಮಾದಿ ಅಷ್ಟಸಿದ್ದಿಗಳು ಬೇಡ; ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ ಕೃಪೆ ಮಾಡು.’ ಇದು ನಿಜವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿ ದೇವಾಲಯ, ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ, ದಿವ್ಯ ಧಾಮಗಳಿಗೆ ಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತಾ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿಕೊಡು, ಅದಕ್ಕೆ ನೂರೊಂದು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲಸವಾದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರದೊಂದು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಹೀಗೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಎಂಬಂತೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಭಗವತ್ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಮಿ ನೀನು ದೈವ, ನಾನು ಮನುಜ, ನಿನ್ನಿಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯಲಿ ಎಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಭಜಿಸುವುದು ವಿರಳ.
