ಈ ವಿಶ್ವಜಿದ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ, ‘‘ಯಜಮಾನನು’’ ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ (ಸರ್ವವೇದಸಂ) ದಾನ ಮಾಡಿಬಿಡಬೇಕೆಂಬ ವಿಧಿಯಿದೆ. ಕೀರ್ತಿಕಾಮಿಯಾಗಿ ಯಾಗ ಆರಂಭಿಸಿದವನಿಗೆ, ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡುವ ಆಸೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಏನೋ ನಾಲ್ಕು ನಿರುಪಯುಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ದಾನ ಮಾಡಿ, ‘‘ಆಯಿತು’’ ಎಂದು ಮುಗಿಸಿ ‘‘ದೊಡ್ಡ’’ವನಾಗುವ ಹಂಬಲವಿರುವುದು ಸಹಜ. ಅಥವಾ ಸರ್ವಸ್ವದಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯತೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ, ಕಡುಬಡವನಾಗಿದ್ದು, ಹೇಗಾದರೂ, ತನ್ನ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ಮೀರಿದ ‘‘ವಿಶ್ವಜಿತ್’’ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಿ ಗೆದ್ದೆನೆಂದೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದ, ಅಲ್ಪಬೆಲೆಗೆ, ನಿರುಪಯುಕ್ತ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೊಂಡುತಂದು ದಾನ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುವುದೂ ಸಹಜ. ಎರಡೂ ತಪ್ಪೇ. ಪರಮಾತ್ಮಸಾಧನೆಗೆ ಇದೇ ಯಾಗ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ನಿಬಂಧನೆಯಿಲ್ಲ. ‘‘ಪತ್ರಂ, ಪುಷ್ಪಂ’’ ಎಂಬಂತೆ ಖರ್ಚಿಲ್ಲದ ಯಾಗವಾದರೂ ಭಗವತ್ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡೆಸಿದರೆ ಸಾಕು.
