ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯಾದರೂ ವಿರಕ್ತಿಯನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಧೋರಣೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಪದೇಪದೆ ವೈರಾಗ್ಯದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವುದು, ನಿರಾಸಕ್ತರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಸಜ್ಜನಿಕೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಬಾಳೆಂಬುದು ನೀರ್ಗಳ್ಳೆ, ಎಲ್ಲವೂ ವಿಧಿಯ ಆಟ, ಕರ್ಮದ ಓಟ. ಸಂಪತ್ತು, ಅಧಿಕಾರಗಳು ಕ್ಷಣಿಕ. ಸಾವಿನ ಬಳಿಕದ ಪರಲೋಕವೇ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ’ ಎಂಬಂಥ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿವೆ. ಜೀವಿತವನ್ನು ನಿಕೃಷ್ಟವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದ್ಗತಿ ಪಡೆಯಲು ಭೂಮಿಯ ಬದುಕು ತೊಡಕೆಂದೇ ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ದುಃಖಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೇಳುವುದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನೂ ಗಮನಿಸದೆ ದೇಹವನ್ನು ಬಡವಾಗಿಸುವ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವವರು, ಉಪವಾಸ, ನಾಮಸ್ಮರಣೆ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲೇ ದಿನವನ್ನು ಕಳೆದು ಆಯಾಸಗೊಳ್ಳುವವರು ಹಲವರು. ಇದು ಅಗ್ಗದ ವೈರಾಗ್ಯ, ಹುರುಳಿಲ್ಲದ ನಂಬಿಕೆ.
