ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವೇ "ಸಾರ್ವಭೌಮ ಭಾಷೆ' ಎಂಬ ೂಷಣೆಯನ್ನು ಪರಭಾಷೆಗಳ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಅಣಕಿಸುವಂತಾಗಿ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷಿಕ ಪ್ರದೇಶ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಮರೆಯಾಗುವಂಥ ಆತಂಕ ತಲೆದೋರುತ್ತಿದೆ. ನಿಜ, ಜಾಗತೀಕರಣ, ಉದಾರೀಕರಣದಂಥ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಾಗ ಬಹುಭಾಷೆ, ಬಹುಸಂಸತಿಯಂಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇಂಥ ರೆಂಬೆ&ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಪಹಪಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ-ಪರಂಪರೆ ಎಂಬ ಮೂಲಬೇರುಗಳೇ ನಾಶವಾಗಬಾರದಲ್ಲವೇ? ಕನ್ನಡವನ್ನು, ಕನ್ನಡತನವನ್ನು ಉಳಿಸಿ&ಬೆಳೆಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನೀತಿ&ನಿರೂಪಣೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹಲವು ಉಪಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಮುಂದಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಗರಿಕರಾಗಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡತನದ ಮುಂದುವರಿಕೆಯ ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳಾಗಿ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದಷ್ಟು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗದು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದರೂ, ಉನ್ನತ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಅಥವಾ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಪರರಾಜ್ಯ&ಪರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಎದುರಾದರೂ, ಕನ್ನಡತನಕ್ಕೆ ಸಂಚಕಾರ ಒದಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಸತಿ&ಪರಂಪರೆಗಳ ಬೇರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಯತ್ನಗಳು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಗಬೇಕಿದೆ, ಮತ್ತು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
