ಈ ಪದ್ಯದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ತಿಳಿಯೋಣ: ‘‘ಮೂರು ದೇಹಗಳು, ಮೂಬಗೆಯ ಅವಸ್ಥೆಗಳು. ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಅಹಂಕಾರಗಳು, ಮೂರು ಬಗೆಯ ತ್ರಿಪುಟಿಗಳು, ತ್ರಿವರ್ಗ ಮತ್ತು ತ್ರಿಕರಣಗಳು. ಮೂರು ಕಾಲಗಳು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಮೂರು ಶಕ್ತಿರೂಪಗಳು ಮೂರುಬಗೆಯ ಗತಿಗಳು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ ತೋರುವಂಥ ತುರೀಯಾವಸ್ಥೆಯೇ ಪರಮಾತ್ಮಪದ.’’ ಇಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮ ಪದವು ಮೂರು ಬಗೆಯ ವಸ್ತುಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಂಬ ಆಶಯವನ್ನು ಮಹಲಿಂಗರಂಗ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪವು ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಾಗೂ ಪರತನು ಎಂಬ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರ, ಕನಸು, ನಿದ್ರೆ ಎಂಬ ಅವಸ್ಥೆಗಳುಂಟು. ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಸತ್ತ್ವ, ರಜ, ತಮ ಎಂಬ ಮೂಬಗೆಯ ಗುಣಗಳೂ ಇಲ್ಲಿವೆ. ಇನ್ನು ವೈಕಾರಿಕ, ಅಹಂಕಾರಿಕ ಮತ್ತು ತಾಮಸ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರಗಳು, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗುರು ಎಂಬ ತ್ರಿಪುಟಿಗಳು, ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮ ಎಂಬ ತ್ರಿವರ್ಗಗಳು, ವಾಕ್ಕು-ಮನಸ್ಸು-ಕಾಯ ಎಂಬ ಮೂರು ಕರಣಗಳು, ವರ್ತಮಾನ-ಭೂತ-ಭವಿಷ್ಯತ್ತೆಂಬ ಮೂರು ಕಾಲಗಳು, ಸ್ವರ್ಗ-ಮರ್ತ್ಯ-ಪಾತಾಳ ಎಂಬ ಕಾಲಗಳು, ಇಚ್ಛಾ-ಜ್ಞಾನ-ಕ್ರಿಯಾ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಗಳು, ದೇವಯಾನ, ಪಿತೃಯಾನ, ಜನನ-ಮರಣ ಎಂಬ ಗತಿಗಳು ಪರಮಾತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾರವು. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಿಗಿಂತ ಮೀರಿದುದೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮಹಲಿಂಗರಂಗನದಾಗಿದೆ.
