ನಗುನಗುತ್ತ ನೇಣುಗಂಬದತ್ತ ನಡೆದವರು!

ಇನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರು ನೇಣಿಗೇರಿಸಿದವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇನೂ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ. ಭಗತ್​ ಸಿಂಗ್​, ರಾಜಗುರು, ಸುಖದೇವ್​ ಅವರನ್ನಂತೂ ಒಂದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನೇಣಿಗೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಗಲ್ಲುಗಂಬಕ್ಕೆ ಹೆದರದ ಗುಂಡಿಗೆಯ ಈ ಧೀರರು ಆಗ ಹೇಳಿದ್ದು- "ಇಂಕ್ವಿಲಾಬ್​ ಜಿಂದಾಬಾದ್​' (ಕ್ರಾಂತಿ ಚಿರಾಯುವಾಗಲಿ). ಉಳಿದಂತೆ, ಅಶ್ಫಾಕುಲ್ಲಾ ಖಾನ್​, ಮದನ್​ ಲಾಲ್​ ಧಿಂಗ್ರಾ, ರಾಮಪ್ರಸಾದ್​ ಬಿಸ್ಮಿಲ್​, ಖುದಿರಾಂ ಬೋಸ್​.... ಒಬ್ಬರಾ ಇಬ್ಬರಾ? ಬದುಕಿ ಬೆಳಗಬೇಕಾದ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಹೀಗೆ ನೇಣಿನ ಕುಣಿಕೆಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಭಾರತಮಾತೆಯ ಕರುಳು ಎಷ್ಟು ನೊಂದಿರಬೇಡ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದೀಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದ ಈ ಸಾಹಸಿಗಳೋ ನೇಣಿನ ಕಂಬದತ್ತ ತೆರಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ಅಂಜಲಿಲ್ಲ, ಅಳುಕಲಿಲ್ಲ. ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸಾವು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೆದರಿಕೆಯ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ. ಇವರ ದಿಟ್ಟತನ ಕಂಡು ಬಹುಶಃ ನೇಣಿಗೇರಿಸುವವರೇ ಹೆದರಿರಬೇಕು. ಇನ್ನು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕೈಗೆ ಸಿಗದೆಯೇ ಪ್ರಾಣಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಆಜಾದ್​, ಪ್ರಫುಲ್ಲ ಚಾಕಿಯಂತಹ ಶೂರರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಕಣ್ಣುಕೋರೈಸುವ ಹಾಗೆ ಮಿನುಗಿದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ... ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದು ಕೆಲವು ಮಾತ್ರ.

ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ದೇಶವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವ ಆಚರಿಸಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಈಚೆಗೆ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಮರಣದಂಡನೆ ಕುರಿತಂತೆ ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪೊಂದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ದಿನಗಳ ನೆನಪು ಮೂಡಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಅಂಗಳಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಮರಣದಂಡನೆ ಕುರಿತ ಚರ್ಚೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನದ ಸನ್ನಿವೇಶ-ಕಾನೂನುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಿರುವುದೇ ವಿನಾ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಗಲ್ಲುಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಕ್ಕೂ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ತರದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ಒಳಗಾದವರಿಗೂ ಹೋಲಿಕೆಯ ಯತ್ನ ಇದಲ್ಲ. ಅದೇ ಬೇರೆ ಇದೇ ಬೇರೆ. ಅಂದು ಭಾರತಮಾತೆಯನ್ನು ದಾಸ್ಯದಿಂದ ವಿಮೋಚನೆಗೊಳಿಸುವುದೊಂದೇ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಏಕಮಾತ್ರ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಉದ್ದೇಶಸಾಧನೆಗಾಗಿ ದೇಶಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿಕೊಂಡು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗಮಾಡಿ ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿಯಾದವರು ಅವರು. ಇನ್ನು, ಪ್ರಸ್ತುತದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಮರಣದಂಡನೆ ಕುರಿತಾದ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯತ್ತ ನೋಡುವುದಾದರೆ- ಅಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್​ನ್ಯಾಷನಲ್​ ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ, ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ 111 ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಗಲ್ಲುಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. 53 ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಒಂಬತ್ತು ದೇಶಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಿವೆ. ಈ ಪದ್ಧತಿ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 2024ಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ 2025ರಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ.12ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ.

ಮರಣದಂಡನೆಯು ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ವಿಧಾನದ ಬದಲಿಗೆ ಮಾರಕ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್​ನಂತಹ ಪರ್ಯಾಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು ಎಂದು ಕೋರಿ ಹಿರಿಯ ನ್ಯಾಯವಾದಿ ರಿಷಿ ಮಲ್ಹೋತ್ರಾ ಎಂಬುವರು 2017ರಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿ (ಪಿಐಎಲ್​) ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ವಿಕ್ರಮ ನಾಥ್​ ಮತ್ತು ಸಂದೀಪ್​ ಮೆಹ್ತಾ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ನ್ಯಾಯಪೀಠ ಈಚೆಗೆ ತೀರ್ಪಿತ್ತಿದ್ದು, ಈ ವಾದಕ್ಕೆ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರದ ಉನ್ನತ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಚಾರ ಪರಿಶೀಲನೆಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಅಟಾರ್ನಿ ಜನರಲ್​ ಆರ್​.ವೆಂಕಟರಮಣಿ ಅವರು ವರ್ಷಾರಂಭದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು.

ನೇಣು ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪುಗಳು ತಿರುಗಿದರೆ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಇದು ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಅಮಾನವೀಯ ಎಂಬುದು ಸುಧಾರಣಾವಾದಿಗಳ ವಾದ. ಆದರೆ ಗಲ್ಲು ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನೇಣಿನ ಪದ್ಧತಿಯು ಸುರಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ತ್ವರಿತ ವಿಧಾನ ಎಂಬುದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ. ಅಮೆರಿಕದಂತಹ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಾರಕ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್​ ನೀಡುವ ವಿಧಾನವು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೃತ್ತಿಪರರ ಅಗತ್ಯವೂ ಸೇರಿ ಅನೇಕ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಸರ್ಕಾರದ ಹೇಳಿಕೆ.

ಆಯಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನುಗಳು ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಚರಣೆಯನ್ವಯ ಅಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್​ನ್ಯಾಷನಲ್​ ಸಂಸ್ಥೆಯು ದೇಶಗಳನ್ನು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿದೆ. ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ವಿಧಾನಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇವೆಯಾದರೂ, ಪ್ರತಿ ವಿಧಾನವೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ವಿವಾದ-ಜಿಜ್ಞಾಸೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟಿಷ್​ ಕಾಮನ್​ ಲಾ ಅನ್ವಯ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತ, ಸಿಂಗಾಪುರ ಮತ್ತು ಜಪಾನ್​ನಂಥ ದೇಶಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಕೆಲ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಮಾರಕ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್​ ವಿಧಾನ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಮಾನವ ದೇಹಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ಅಪಾಯ ತರಬಲ್ಲ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚುಮದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಾನ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.

ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ದೇಶಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಷ್ಟು ಮರಣದಂಡನೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಚೀನಾವೊಂದರಲ್ಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್​ನ್ಯಾಷನಲ್​ ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಗುಂಡಿಕ್ಕುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಶಿಕ್ಷಾವಿಧಾನ. ಚೀನಾ, ಉತ್ತರ ಕೊರಿಯಾ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಹಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಖಡ್ಗದ ಮೂಲಕ ಕತ್ತನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಶಿಕ್ಷಾ ಪದ್ಧತಿ. ಶುದ್ಧ ಸಾರಜನಕ ಅನಿಲವನ್ನು ದೇಹದ ಒಳಸೇರಿಸುವುದು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಈಚೆಗೆ ರೂಢಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಧಾನ. ಆದರೆ ಈ ಪದ್ಧತಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೊಲೆ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ, ಯುದ್ಧಾಪರಾಧ, ಗೂಢಚರ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುವ ಪರಿಪಾಠವನ್ನು ಬಹುತೇಕ ದೇಶಗಳು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿವೆ. ಕೆಲ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಅಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ಮುಂತಾದ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರ ಆರ್ಥಿಕ ಅಪರಾಧ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೂ ಗಲ್ಲು ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುವ ರೂಢಿ ಇದೆ.

ಅಮೆರಿಕದ 50 ರಾಜ್ಯಗಳ ಪೈಕಿ 23 ರಾಜ್ಯಗಳು ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಿವೆ. 1972ರಿಂದ 1976ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಅಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಕೆಲ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಬಹುದೆಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು 1976ರಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ತರಲಾಯಿತು. ಯುನೈಟೆಡ್​ ಕಿಂಗ್​ಡಂನಲ್ಲಿ 1965ರಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ, ಕೊಲೆ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ (ಸೇನಾಪರಾಧ ಮುಂತಾದವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ) ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. 1969ರಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ರದ್ದುಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿದ್ದು 1964ರಲ್ಲಿ.

1995ರಿಂದ 2004ರವರೆಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮರಣದಂಡನೆ ಇರಬೇಕೇ ಬೇಡವೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಪರ-ವಿರೋಧ ಅನಿಸಿಕೆಗಳಿವೆ. ನಾರ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ.75 ಜನರು ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಬೊಟ್ಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಫ್ರಾನ್ಸ್​ ಮತ್ತು ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಬಹುತೇಕರು ಬೇಡ ಎಂತಲೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತೈವಾನಿನಲ್ಲಿ ಶೇ.80 ಜನರು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾರಂತೆ. ಘೋರ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯೇ ಸೂಕ್ತ ಎನ್ನುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ಎಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಿದ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಕಡಿಮೆ.

ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ಮರಣದಂಡನೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಘೋಷಣೆಯಾದ 520ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಅಪರಾಧಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಗಲ್ಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಜಾರಿಯಾಗಿದ್ದು 2020ರ ಮಾರ್ಚ್​ನಲ್ಲಿ. 2011ರಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅತ್ಯಾಚಾರ-ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದ ನಾಲ್ವರು ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ತಿಹಾರ್​ ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. 2013ರ ಮೇ 25ರಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ ನಾಯಕರು "ಪರಿವರ್ತನಾ ರ್ಯಾಲಿ' ಮುಗಿಸಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಛತ್ತೀಸ್​ಗಢದ ದರ್ಭಾ ಪೊಲೀಸ್​ ಠಾಣಾ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಸಲರು ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದಾಗ ಆಗಿನ ರಾಜ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ನಂದ್​ ಕುಮಾರ್​ ಪಟೇಲ್​, ಮಾಜಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ವಿದ್ಯಾಚರಣ್​ ಶುಕ್ಲಾ ಸೇರಿ 29 ಜನರು ಬಲಿಯಾಗಿ, 30ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ಇಬ್ಬರು ಮಹಿಳೆಯರು ಸೇರಿದಂತೆ ಒಟ್ಟು 10 ಮಂದಿ ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಬಸ್ತಾರ್​ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಜಗದಾಳ್​ಪುರದ ಎನ್​ಐಎ ವಿಶೇಷ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಈಚೆಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶ ಇರುವುದರಿಂದಾಗಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಏನಾಗುತ್ತದೆಂದು ಈಗಲೇ ಹೇಳಲಾಗದು. 2008ರ ಮುಂಬೈ ದಾಳಿ ವೇಳೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಪಾಕ್​ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಅಜ್ಮಲ್​ ಕಸಬ್​ನನ್ನು ಯರವಾಡ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ 2012ರ ನವೆಂಬರ್​ 21ರಂದು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಾಯಿತು.

ಅಪರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪದ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಭಾರತೀಯ ನ್ಯಾಯ ಸಂಹಿತೆ ಕಾನೂನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿ ಕೊಲೆಗೈಯುವುದು, ಗುಂಪು ಹತ್ಯೆ, ಕೊಲೆ ಮುಂತಾದ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ನ್ಯಾಯ ಸಂಹಿತೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸಂಘಟಿತ ಅಪರಾಧ ಕಾಯ್ದೆ, ಸೇನಾ ಕಾಯ್ದೆ, ಗಡಿ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆ ಕಾಯ್ದೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಡಿಯೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ವರೂಪದ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ, ಮರಣದಂಡನೆಗೀಡಾಗಿರುವ ಅಪರಾಧಿಗೆ ಕ್ಷಮಾದಾನ ನೀಡುವ ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸುವ ಅಥವಾ ಮಾರ್ಪಡಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದ 72ನೇ ವಿಧಿಯು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗೆ ನೀಡಿದೆ.

ಕೊನೇ ಮಾತು: ಮರಣದಂಡನೆ ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ಬಹು ಸಮಯದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯ ಕಾಣುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಹೇಗೂ ಇರಲಿ, ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಗಲ್ಲುಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣಾರ್ಪಣೆ ಗೈದವರನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ದೇಶವಾಸಿಗಳ ಕರ್ತವ್ಯ. "ಸತ್ತವರು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ; ನಾವು ಅವರನ್ನು ಮರೆಯುವವರೆಗೆ ಜೀವಂತವಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನಮ್ಮಿಂದ ನೋಯಿಸಲ್ಪಡಬಹುದು; ಗಾಯಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅವರ ಸ್ಥಳ ಖಾಲಿಯಿದೆ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ದುಃಖದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು. ಅವರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯ ಚಿಕ್ಕ ಕುರುಹಿನ ಮೇಲೆ ನಾವಿಡುವ ಮುತ್ತಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅವರು ಅರಿಯಬಲ್ಲರು' (ಇಂಗ್ಲಿಷ್​ ಸಾಹಿತಿ ಜಾರ್ಜ್​ ಎಲಿಯಟ್​ ಅವರ ಕಾದಂಬರಿಯೊಂದರ ಸಾಲುಗಳು).