ಮನುಷ್ಯಜೀವಿತವು ಸುಂದರ ವರ್ಣಚಿತ್ರದಂತಿದೆ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಗೆರೆ, ಬಣ್ಣ, ಚುಕ್ಕಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಲೋಪವಿದ್ದರೂ ಪೂರ್ತಿ ಚಿತ್ರವೇ ಕಳೆಗುಂದುತ್ತದೆ. ಹುಟ್ಟಿದಾರಭ್ಯ ಜೊತೆಗೂಡುವ ಸ್ನೇಹ-ಸಂಬಂಧಗಳು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುವುದಲ್ಲ. ಬಾಳಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತರಾದವರೆಲ್ಲ ಪೂರ್ವ ಋಣದ ಎಳೆಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಎದುರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೀತಿಯಂತೆಯೇ ದ್ವೇಷವೂ ಪರಸ್ಪರ ನಂಟನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅನಂತಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮರದ ದಿಮ್ಮಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಒಂದಷ್ಟು ಕಾಲ ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ಬೇರ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅಂತೆಯೇ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪತಿ, ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು ಪೂರ್ವ ಋಣಶೇಷವನ್ನು, ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪದ ಬಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಒಂದಷ್ಟು ಕಾಲ ಜೊತೆಗೂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಋಣಶೇಷ ತೀರಿದಂದು ದೂರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯಜೀವಿತದ ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹ-ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೂ, ವೈರವೈಷಮ್ಯಗಳಿಗೂ ಪೂರ್ವ ಕರ್ಮ ಋಣಶೇಷವು ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದುದರಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದ ಏಳು-ಬೀಳುಗಳು, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳು ಅವನಿಗಷ್ಟೇ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ, ಸೀಮಿತವೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಜೀವವು ಸಂಸ್ಕಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
