ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳನ್ನು ಮುಮ್ಮಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರು ಶಾಂತಾತ್ಮರೆಂದೂ, ಮಧ್ವಮತವರ್ಧಕರೆಂದೂ, ಶ್ರೀರಾಮೋಪಾಸಕರೆಂದೂ ಅಪರೋಕ್ಷಿಕೃತಶ್ರೀಶರೆಂದೂ, ಅಗಣಿತ ಮಹಿಮರೆಂದೂ, ಅನಘರೆಂದೂ, ಅಪೇಕ್ಷಿತಫಲಪ್ರದಾತರೆಂದೂ, ಅತ್ಯಂತ ದಯಾಳುಗಳೆಂದೂ, ಆಜಾನುಬಾಹುಗಳೆಂದೂ, ಅಘನಾಶನರೆಂದೂ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ರಾಘವೇಂದ್ರರು ಗುರುರಾಜರು, ಗುಣಸಾಗರರೂ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯರೂ, ಜಗತ್ಪೂಜ್ಯರೂ, ಜ್ಞಾನಿಪ್ರಿಯರೂ, ನಾರಾಯಣ ಪಾರಾಯಣರೂ, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕರೂ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರೂ, ಮಂತ್ರಾಲಯ ಕೃತಾವಾಸರೂ, ಮಹನೀಯರೂ, ಸುಧೀಂದ್ರವರಪುತ್ರಕರೂ ಆಗಿರುವರು. ಅವರ ಬೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಸರ್ವಯಾತ್ರಾಫಲವೂ ಲಭಿಸುವುದು.
