ಸಂಪಾದಕೀಯ; ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸರಳಗೊಳಿಸಿ

ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಜನರ ಆಸ್ತಿಗಳ ಡಿಜಿಟಲೀಕರಣಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿರುವುದು ಸುತ್ಯರ್ಹ ನಡೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಹಾವಳಿ ತಪ್ಪಿಸುವುದೇ ಇ-ಸ್ವತ್ತು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದುದರ ಉದ್ದೇಶ. ಆದರೆ, ವಾಸ್ತವವೇ ಬೇರೆ ಇದೆ. ರೈತರಿಗೆ ಇ-ಸ್ವತ್ತು ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಸುಲಭದ ಮಾರ್ಗವಾಗುವ ಬದಲು, ‘ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆ’ಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. 

ಸರ್ವರ್ ಸಮಸ್ಯೆ, ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷ ಅಥವಾ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳ ಅನುಮೋದನೆ ಬಾಕಿ ಎಂಬ ಸಿದ್ಧ ಉತ್ತರಗಳು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುತ್ತವೆ. ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಕಾದರೂ ಕೈಗೆ ಸಿಗದ ದಾಖಲೆಗಳು ರೈತನ ಸಹನೆಯ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.

ತನ್ನದೇ ಆಸ್ತಿಯ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಒಬ್ಬ ರೈತ ಬೀದಿಗೆ ಬೀಳುವಂತಾಗಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಶೋಭೆ ತರುವ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಕೇವಲ ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳ ನೆಪ ಹೇಳಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ರಕ್ತಗತವಾದಂತಿದೆ. ಹರಪನಹಳ್ಳಿಯ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಬಡ ರೈತರು ಸಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಆಸ್ತಿ ಪರಭಾರೆಗಾಗಿ ಈ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ದಾಖಲೆ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಅವರ ಬದುಕು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೀದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಡತ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ರೈತರಿಗೆ ಅದು ಅವರ ಜೀವ ಮತ್ತು ಜೀವನ.

ಸರ್ಕಾರ ಕೂಡಲೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಇ-ಸ್ವತ್ತು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸರಳಗೊಳಿಸಬೇಕಿದೆ. ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಹೈ-ಸ್ಪೀಡ್ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಮತ್ತು ಸುಸಜ್ಜಿತ ಸರ್ವರ್​ಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದಾಖಲೆ ನೀಡಲು ಕಾಲಮಿತಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು. ನಿಗದಿತ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡದ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ವರ್ಗಾವಣೆ ಅಥವಾ ನೋಟಿಸ್ ನೀಡುವ ನಾಟಕವಾಡದೆ, ಕಠಿಣ ಶಿಸ್ತುಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ರೈತನ ಜೀವಕ್ಕಿಂತ ಯಾವುದೇ ಕಡತ ಅಥವಾ ತಾಂತ್ರಿಕ ನಿಯಮ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು. ಹರಪನಹಳ್ಳಿಯ ಘಟನೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯಾಗಬೇಕು. ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸುಧಾರಿಸದಿದ್ದರೆ ಡಿಜಿಟಲೀಕರಣಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅರ್ಥವಿರುವುದಿಲ್ಲ.