ಭಾರತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಶತಮಾನೋತ್ಸವದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಮಸಮಾಜದ ಕನಸು ನನಸಾಗಬೇಕಿದೆ. ಜಾತಿ, ವರ್ಗ ಎಂಬ ಭೇದಭಾವ ಮರೆಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕು, ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವಂತಾದಾಗ ಶತಮಾನೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮೆರುಗು ಸಿಗಲಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಹಕ್ಕಿನಡಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ ದೊರೆತರೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ದರ್ದು ಹಿಂದಿಗಿಂತ ಈಗ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಒಂದು ಸಮಾಜ ಆದರ್ಶ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳಿರಬೇಕು. ದೇಶ ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ಇಂದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಎಂಬುದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೀಡಿಯಾ ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಇದು ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಬೇರೆಬೇರೆ ವರ್ಗದವರು, ಧ್ವನಿ ಇಲ್ಲದವರ ಬಗೆಗಿನ ಬರಹಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಬರಬೇಕಿದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಆಗಿದೆ. ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಓದುಗರು ಪುಸ್ತಕ ಎಷ್ಟು ಮುದ್ರಣ ಕಂಡಿದೆ ಎಂದು ನೋಡುವಂತಾಗಿದೆ. ಹಲವು ಬಾರಿ ಮುದ್ರಣಗೊಂಡ ಬರಹಗಳಷ್ಟೇ ಓದಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಅದರಾಚೆ ಎಷ್ಟೋ ಉತ್ತಮ, ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವ, ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಒಳಹುಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಕೃತಿಗಳಿವೆ. ಗಂಭೀರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ. ಬರೆದವರು ಯಾರೆಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಬರಹದ ಮಹತ್ವದ ಚರ್ಚೆಗಳಾದಾಗ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಣಾಮ ಸಮಾಜದ ಮೇಲಾಗಲಿದ್ದು, ಈ ಮೂಲಕ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ಪಥ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಭಾರತ ಇಂದು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ವಿಶ್ವ ಗುರುವಾಗುವತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಖುಷಿಯ ವಿಚಾರ. ಮೊದಲು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು. ದೇಶದ ಆಂತರಿಕ ಆಘಾತಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕುವ ಜರೂರಿದೆ. ಜಾತಿ, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿನ ಅಸಹನೀಯ ಕೆಲಸಗಳು ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ವಾತಾವರಣ, ಅವಕಾಶ, ಹಕ್ಕುಗಳು ಲಭಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. ಮನೆ ಶಾಂತಿ, ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದ್ದಾಗ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಣೆ ಸಾಧ್ಯ. ಜ್ಞಾನ, ಆದರ್ಶ, ಮಾನವೀಯತೆ, ಸಮ ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಕಾರಿಯಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಿದಾಗ ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ವ ಗುರುವಾಗಲಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಾಗಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ.
