2016ರ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಎರಡು ಪದಕ ಪಡೆದ ಸಂಭ್ರಮ ಅಧಿಕಾರಿಗಳದ್ದು. ಆದರೆ, ಕ್ರೀಡಾ ಸಚಿವರಿಗೆ 130 ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿರುವ ದೇಶಕ್ಕೆ ಎರಡೇ ಪದಕ ಎಂಬ ಬೇಸರ. ಹೀಗಾಗಿ ಹೊಸ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಡುವ ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ (ಬೊಮನ್ ಇರಾನಿ) ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶದ ವಿಜಯನಗರಂನ ಕ್ರೀಡಾ ಜಾತ್ರೆಗೆ ತೆರಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಕುಸ್ತಿ, ಓಟ... ಹೀಗೆ ಯಾವ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವನ್ನು ಕರೆದು ಕೇಳಿದರೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ "ಪೆದ್ದಿ'ಯೇ ೇವರಿಟ್. ಹಾಗಾದರೆ, ಯಾರಾತ? ಎಂದು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲ ಬೆಟ್ಟದ ಕೆಳಗಿನ ಊರಿಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಗೆ ತಲುಪಬಹುದಾದ ಊರದು. ಆದರೆ, ನಿಲ್ದಾಣವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಒಂದು ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಬೆಟ್ಟ, ಗುಡ್ಡ ಹತ್ತಿಳಿದು ನಡೆಯಬೇಕಾದ ದುಸ್ಥಿತಿ. ಆ ಪೆದ್ದಿಯದು ಬೆಲ್ಲದ ಕಾರ್ಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ. "ಏನೇ ಇದ್ದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಭೂಮಿ ಮೇಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಮಾಡಿಬಿಡಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತೀವೋ ಹೇಗೆ?' ಅಂತ ನಂಬುವವನು. ಕೆಲಸದ ಕೂಲಿಯಂತೆಯೇ ಆತ ಆಟಕ್ಕೂ ಕೂಲಿ. ಹರಾಜು ಕೂಗಿ ತಂಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಡಿಸುವಷ್ಟು ಅದ್ಭುತ ಬ್ಯಾಟರ್ ಪೆದ್ದಿ. ಇಂತಹ ಪೆದ್ದಿಗೆ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನವಾಗುವ ಕಾರಣ ಸೀದಾ ಗರಡಿ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಗೌರ್ನಾಯ್ಡು (ಶಿವಣ್ಣ) ಬಳಿ ಕುಸ್ತಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ರೈಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಷನ್ ಬೇಕೆಂದು ಓಡಾಡುವ ಆತನಿಗೆ ಊರಿಗೆ, ತನಗೆ ಗುರುತಿದ್ದರಷ್ಟೇ ಸಮಾಜ, ಸರ್ಕಾರ ಗುರುತಿಸುವುದು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿ, ಗುರುತಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಆ ರೋಚಕ ಹೋರಾಟವೇ "ಪೆದ್ದಿ'.
_1780843657462.webp?w=480&auto=format%2Ccompress&fit=max)
