ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ದೆಸೆಯಲ್ಲಿ, ಓದು ಮುಗಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ನಂತರ ಕೆಲಸವೊಂದು ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ಎಂದೂ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಪಡೆಯುವ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ದುಃಖಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸಿಕ್ಕರೂ, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಅಥವಾ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು ಸರಿಯಿಲ್ಲ, ಅದು ಸರಿಯಿದ್ದರೆ ಜೀವನ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಆಲೋಚಿಸಿದಂತೆ, ಅದೂ ಒಂದು ಪಕ್ಷ ನೇರವೇರಿದರೆ, ಮದುವೆಯ ಚಿಂತೆ. ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ, ಮಕ್ಕಳ ಚಿಂತೆ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಚಿಂತೆ ಎಂದಾಗ ಬಹುತೇಕ ಶ್ರೋತ್ರುಗಳು ಹೌದೆಂದರು. ಹೀಗೆ ಚಿಂತೆಯ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಓದ್ದಾಡುವ ಬದಲು, ಸಕರಾತ್ಮಕ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಆನಂದಿಸುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು ಜಾಣ್ಮೆಯಲ್ಲವೇ?
