ಕೋವಿಡ್ ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿರುವ ಪಾಠದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಆಲೋಚನಾ ಪದ್ಧತಿಯ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿ. ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಜಗತ್ತು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಒತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಭಾರ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಆಡುತ್ತಾ ನಲಿಯುತ್ತಾ ಕಲಿಯ ಬೇಕು, ಆಟ, ಯೋಗ, ಚಿತ್ರ ಕಲೆ, ಸಂಗೀತ, ಪಾಕ ಕಲೆ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಹು ಮುಖ್ಯ ಭಾಗಗಳಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಎನ್ಇಪಿಯ ಆಶಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಚಲನವನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಹಳ್ಳಿ, ಕೆರೆ ಕುಂಟೆ, ಕೃಷಿ, ಗಿಡ, ಮರ, ಹಸು, ಎಮ್ಮೆ, ಎತ್ತು ಕೂಡ ದೇಶದ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು ಎಂಬ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡ ತೊಡಗಿದೆ. ಬಡಿಗ, ಕುಂಬಾರ, ಕಮ್ಮಾರ, ಅಗಸ, ಕ್ಷೌರಿಕ, ಉಪ್ಪಾರ, ನೀರ ಗಂಟಿ ವೃತ್ತಿಗಳು ಹಳ್ಳಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಪೋ›ತ್ಸಾಹಿಸುವುದು, ಬೆಳೆಸುವುದು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಹೊಸ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿರುವುದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯ ಸಾಧನೆ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಏರು ಪೇರು, ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯ, ಮಳೆ ನೀರಿನ ಕೊಯ್ಲು, ತ್ಯಾಜ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ - ಗಾರ್ಬೆಲೊಜಿ, ಹೊಸ ಆರ್ಥಿಕ ಅವಕಾಶಗಳಿರುವ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿ ಸಾರಿ ಸಾರಿ ಹೇಳ ತೊಡಗಿದೆ. ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆ, ಜಲಮೂಲಗಳ ಸ್ವಚ್ಚತೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ, ನೀರಿನ ಮಿತವ್ಯಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿ, ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ.
