ಹಜರತರು ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಇವುಗಳನ್ನು ಈಗಲೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವು ಎಲ್ಲಿದ್ದವೋ ಅಲ್ಲೇ, ಆ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಾ ಎಂದರು. ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ ನಂತರ ಹಜರತರ(ಸ) ಮುಖ ಗಂಭೀರವಾಯಿತು. ಅಂತಮುಖಿಯಾದರು. ಅವರು ಬಹಿಮುಖರಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿತ್ತು. ಗದ್ಗದ ಸ್ವರದಿಂದ ಹಜರತರು ಹೇಳಿದರು, ‘‘ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆತನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇ! ತನ್ನ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ, ಏನು ಹಾನಿಯಾದೀತೋ ಎಂಬ ಕಳವಳದಿಂದ ಆ ತಾಯಿ ಹಕ್ಕಿ ಹೀಗೆ ಹಾರಿ ಬಂದು, ತನ್ನ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಲಾರದೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಾಹನ(ದೇವರು) ವಾತ್ಸಲ್ಯ. ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಆತನು ಪಡುವ ಕಳವಳ, ನೀಡುವ ಗಮನ!
