ದಶಕಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಸೊಗಸಾದ ಹಣ್ಣು ಹಂಪಲುಗಳನ್ನು ಆಯ್ದು ತಂದು ಮರ್ಯಾದಾ ಪುರುಷೋತ್ತಮನಿಗಾಗಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಬರಿಗೆ ರಾಮನೇ ಹುಡುಕಿ ಬಂದು ದರ್ಶನವಿತ್ತನಲ್ಲ ಅದೇ ಭಗವತ್ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ. ಈ ತೆರನಾದ ಅನೇಕಾನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಭಗವದ್ ಪ್ರೀತಿ, ಭಕ್ತಿಯೇ ವಿನಃ ಆಡಂಬರ, ತೋರ್ಪಡಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ದಿನ ಮಾಸ್ಟರ್ ಮಹಾಶಯ, ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಬಳಿ ಸಾರಿ, ‘ಭಗವಂತನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲಾಗುವುದೇ? ಇದು ಸಾಧ್ಯವೇ?’ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಸು ತ್ತಾನೆ. ರಾಮಕೃಷ್ಣರು,‘ಹೌದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ. ಆಗಾಗ ಏಕಾಂತವಾಸ, ಆತನ ನಾಮ ಗುಣಕೀರ್ತನೆ, ವಸ್ತು-ವಿಚಾರ ಈ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಮಾಸ್ಟರ್ ಮಹಾಶಯ ಯಾವ ಮಾನಸಿಕ ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಎಂದು ಮರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.
