ಸಂಘಟನೆಗೆ ಅನೇಕ ಮುಖಗಳು. ಒಂದು ಪರಿವಾರದ ಸಂಘಟನೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘಟನೆ. ಪರಿವಾರದಲ್ಲಾಗಲೀ, ಸಂಘ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಬ್ಬರೇ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಘಟನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ದೊಡ್ಡತನ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಾಗಲೇ ಅನುಭವದ ಪಯಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿರಿಯರ ಅನುಭವ, ಕಿರಿಯರ ಬಲೋತ್ಸಾಹ ಎರಡೂ ಸೇರಿದರೆ ಕಾರ್ಯದ ಶೈಲಿ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ಯ ಸಾಧನೆಗೆ ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶಕ್ತಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಮಂಗಳಕಾರ್ಯವಿದ್ದರೂ ಪರಿವಾರದವರೆಲ್ಲ ಮುಂಚೆಯೇ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಜೊತೆಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸಂತಸ, ಬಾಂಧವ್ಯ, ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಅಂತಹ ಯಾವ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳೂ ಬಹುಶಃ ಉಳಿದಂತಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಯಾರೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ‘ನಾನೇ ಎಲ್ಲ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವೆ’ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವನೆಗೆ ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
