ಹುಟ್ಟು ಸಾವಿನ ಮಧ್ಯ ಇರುವ ಕಾಲಾವಕಾಶವೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ಸರ್ವಸ್ವವೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡವರು ನಾವು. ಇದೇ ನಿಜ ಬದುಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಜೀವಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದೇ ಬದುಕಲ್ಲ. ಬದುಕು ಎಂಬುದರರ್ಥ ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹಾಗೂ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಾವು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಆಯಾಮಗಳು ಯಾವುವು ಅಂದರೆ ಮನ ಶುಚಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕರಣಾದಿಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವುದು, ಹಿಡಿದ ಭಕ್ತಿಯ ಕಡೆತನಕ ಬಿಡದೆ, ಉರಿ-ಸಿರಿ ಎಡರು ಕಂಟಕಗಳು ಬಂದಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಯಿಂದಾ ಕಾಂತಿಗುಂದದೆ (ಧೃತಿಗೆಡದೆ), ಲೋಕದ ರಂಜನೆಗೆ ಮೋಸಹೋಗದೆ, ದುರ್ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹರಿಯದೇ, ದೇಹದಿಚ್ಚೆಗೆ ಕೆಡದೆ, ತ್ರಿವಿಧವ ತ್ರಿವಿಧಕ್ಕೆ (ಗುರು,ಲಿಂಗ,ಜಂಗಮಕ್ಕೆ ತನು, ಮನ, ಧನವ) ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸಜ್ಜನ ಸದ್ಭಾವಿಯಾಗಿ ಬದುಕುವುದೇ ಆಗಿದೆ.
