ಸಂಶ್ರುತ್ಯೈವಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮೀತ್ಯಕುರ್ವಾಣಸ್ಯ ರಾಘವ|/ ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತವಧೋ ಭೂಯಾತ್ ತಸ್ಮಾದ್ರಾಮಂ ವಿಸರ್ಜಯ||/ ‘ರಾಘವ! ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವೆನೆಂದು ಆಶ್ವಾಸನೆ ಇತ್ತು, ಮುಂದೆ ಆ ಮಾತನ್ನು ಪೊಳ್ಳು ಮಾಡುವವನ ಬಾಳು ಬರಿ ಗೋಳು. ತಾನು ಹಿಂದೆ ನಡೆಸಿದ ಆತ್ಮಹಿತ ಮತ್ತು ಲೋಕಹಿತದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯ ಕೂಡ ನಿಷ್ಪಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕೂಡಲೇ ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡು’ ಎಂದು ವಸಿಷ್ಠರು ಆದೇಶಿಸಿದರು. ದಶರಥನ ಮಾತನ್ನು ಉಳಿಸಿದರು. ಗುರುಗಳೊಡನೆ ಶಿಕ್ಷಣ, ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ರಾಕ್ಷಸರಸಂಹಾರ, ಯಜ್ಞರಕ್ಷಣೆ, ಅಹಲ್ಯೋದ್ಧಾರ, ಸೀತಾಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಎಲ್ಲವೂ ಗುರು ಕರುಣದಿಂದ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಮಾತು ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಕುಲಕ್ಕೆ ಬೆಳಕು ತರುತ್ತದೆ.
