ಇದು ಒಂದು ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಮನೋಸಮಸ್ಯೆ. ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಕೆಲವರಿಗೆ ರಕ್ತಪಾತ, ಹಿಂಸೆ, ಅಪಘಾತ ಮುಂತಾದ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ನೋಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಕೂಡ ಬದುಕೇ ಭಾರ ಎನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಹಲವರಿಗೆ ಜೀವಭಯವೇ ಶುರುವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ಅಂಥವರು ಮನೆಯಿಂದ ಆಚೆ ಬರಲು ಹೆದರುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಸಂಶಯ ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದಿಢೀರ್ ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನ ಕಥೆ ಮುಗೀತು ಅಷ್ಟೇ... ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಇವರಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಸುದ್ದಿ ಓದಿರುತ್ತಾರೆ, ನೋಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಸಾವು ನೋವು ಇವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಎಂದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವುದು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಜನರೊಡನೆ ಬೆರೆಯುವಂತಾಗಿಸುವುದು. ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ, ಸಾಧಕರ ಸಾಧನೆ ತಿಳಿಸುವ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿಸುವುದು, ಹಾಸ್ಯದ ಸನ್ನಿವೇಶವುಳ್ಳ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು, ಜೀವನ್ಮುಖಿ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದು. ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಯಬಹುದಾದ ಸಮಸ್ಯೆ. ಆದರೆ ಇದು ಬಲವಾಗಿ ಬೇರೂರುವ ಮೊದಲೇ ಮನೋವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಕರೆದೊಯ್ದು ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಮೂಲಕ ಭಯವನ್ನು ನಿಮೂಲನೆ ಮಾಡಬಹುದು.
