ವಿವೇಕವನ್ನು ವರವಾಗಿ ಪಡೆದು ಬಂದಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಮೋಹ, ಲೋಭ, ಮದ, ಮತ್ಸರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾಯೆಯೊಳಗೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವೆಷ್ಟೋ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತಗಳನ್ನು, ಊಹಾತೀತ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಂಸಾರದ ಮೋಹಜಾಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ಹೈರಾಣಾಗುತ್ತಾನೆ. ನೋವು-ನಲಿವು, ಏಳು-ಬೀಳುಗಳ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಖಿನ್ನನಾಗುವುದು, ದುಃಖಿಸುವುದು, ಬೀಗುವುದು, ಮೆರೆಯುವುದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವೇ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಂದ್ರಜಾಲದಂತೆಯೇ ಒಂದು ಮಾಯಾಲೋಕವಲ್ಲವೇ? ಲೌಕಿಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೇಳುತ್ತಾ ತನುಸುಖವೇ ಬದುಕಿನ ಗುರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದವರು ಕಷ್ಟ-ನಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಸಾಕೋಸಾಕು ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಪಡೆದ ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳಿಗೆ ಮಾರು ಹೋಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಕು ಎಂದು ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭ್ರಮಿತರಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
