ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಅವಮಾನ, ನೋವು, ನಿರಾಸೆ, ಸೋಲು, ದುಃಖಗಳಂತಹ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಸಿರಬೇಕು.ಬದುಕೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಯಶಸ್ಸು , ಸಂತೋಷ, ಸುಖದ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆ ಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿದವರಿಗೆ, ಬದುಕಿನ ನೋವು ಕಷ್ಟದ ಅನುಭವ ಗಾಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಬದುಕೆಂಬ ಪಾಠಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕೂಡ ಇಂತಹ ಪಾಠಗಳಿಗೆ ಅತೀತರಲ್ಲ. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸ ಹೊರಟವರು ಅವಮಾನಾದಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಅಥವಾ ಅದನ್ನೇ ಬುನಾದಿಯಾಗಿಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಮೇಲೇರುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಮಹಡಿ ಕಟ್ಟಡ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದರೆ ಮೊದಲು ಭೂಮಿಯ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ಅದೇ ರೀತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುವ ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕೊಟ್ಟಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಯಶಸ್ಸಿನ ಗುರಿ ತಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೇ ತಲುಪಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
