ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಂಭತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿದರು. ಪುರುಷಪ್ರಧಾನವಾದ ಆಗಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಪುರುಷರಷ್ಟೇ ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಬೇಕೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಕು ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಫುಲೆ ದಂಪತಿ ವ್ಯಾಪಕಗೊಳಿಸಿದರು. ಆಗಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈರುಧ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಂದನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಸಾವಿತ್ರಿಬಾಯಿ ಶಾಲಾಬೋಧನೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಆಗ ಸಾವಿತ್ರಿಬಾಯಿ ಅವರ ಮೈಮೇಲೆ ಕೆಲವರು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಸಗಣಿರಾಡಿಯನ್ನು ಹಾಕಿದರು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಜ್ಯೋತಿಬಾ, ‘ನೀನು ಹೆದರಬೇಡ, ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ಹಳೆಯ ಸೀರೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ಪಾಠ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಆ ಹಳೆಯ ಸೀರೆಯನ್ನು ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಾ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರಂತೆ. ನಿತ್ಯವೂ ಮೈಮೇಲೆ ಎರಚುತ್ತಿದ್ದ ಸಗಣಿ ಮತ್ತು ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸಿಯೂ ಸಾವಿತ್ರಿಬಾಯಿ ಕಲಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಬೋಧನೆಯ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
