ಸಂಪಾದಕೀಯ: ಸಮಯೋಚಿತ ತೀರ್ಪು

"ವಯೋವೃದ್ಧ ಪಾಲಕರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಅವರ ಸ್ವಯಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಕಳುಹಿಸಲು 2007ರ ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರ ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ರಚಿಸಲಾದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ" ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್​ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ ಹಾಗೂ ಸಮಯೋಚಿತ. ಅಲಹಾಬಾದ್​ ಹೈಕೋರ್ಟ್​ ನೀಡಿದ್ದ ಆದೇಶವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿರುವ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಪಿ.ಎಸ್​. ನರಸಿಂಹ ಹಾಗೂ ಅಲೋಕ್​ ಅರಾಧೆ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಪೀಠ, ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನ, ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡಿದೆ.

ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಲಖನೌದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಪ್ರಕರಣ ಹಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಟುಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿದೆ. ವಯೋವೃದ್ಧ ತಾಯಿಯ ಸ್ವಯಾರ್ಜಿತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದ ಮಗ ಮತ್ತು ಸೊಸೆ, ಆ ವೃದ್ಧೆಯನ್ನೇ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ್ದರು. ಆ ಮಗ-ಸೊಸೆಯನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲು ಸ್ಥಳೀಯ ಉಪವಿಭಾಗಾಧಿಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿ ಆದೇಶಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್​ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿ "ತೆರವು" ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪದಬಳಕೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್​ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಇದನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್​, "ತಾಂತ್ರಿಕ ಪದಗಳಿಗಿಂತ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಮುಖ್ಯ" ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ. "ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಸಮಯೋಚಿತ ರಕ್ಷಣೆ, ಆಸರೆ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯ ಸುರಕ್ಷತೆ ಒದಗಿಸುವುದೇ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಇದೆ" ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್​ ಸಾರಿದೆ.

ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಈ ನಿಲುವು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಆದೇಶ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಡೀ ಸಮಾಜಕ್ಕೊಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಕಠಿಣ ಸಂದೇಶವನ್ನು ರವಾನಿಸಿದೆ. ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಾಸನಬದ್ಧವಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಿಸಲು ಈ ತೀರ್ಪು ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿದೆ. ಹಿರಿಯರ ಆಸ್ತಿ ಹಾಗೂ ಜೀವ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಕಾನೂನು ಭದ್ರ ಬುನಾದಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ವೃದ್ಧರಲ್ಲಿ ಮೂಡಲು ಇದು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಕೇವಲ ಕಾನೂನಿನ ಭಯದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲೂ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯ, ಕೃತಜ್ಞತಾ ಭಾವ ಹಾಗೂ ಕುಟುಂಬದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಜಾಗೃತಗೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.