ಹಲವು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು, ಸಂಘಗಳು ಮೂಲಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ, ಅನರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿ/ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಭದ್ರತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸಾಲ ನೀಡಿ, ಸ್ವಜನಪಕ್ಷಪಾತ, ಅವ್ಯವಹಾರ, ನಕಲಿ ಖಾತೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ, ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ, ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಹತ್ತಾರು ಅಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದವು. ಇದರಿಂದ ಠೇವಣಿದಾರರು ಬೀದಿಗೆ ಬಿದ್ದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗುರು ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕ್, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪಿಎಂಸಿ ಬ್ಯಾಂಕ್, ಮಾಧವಪುರ ಮರ್ಚೆಂಟೈಲ್ ಕೋ ಆಪರೇಟಿವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್, ಕೃಷಿ ಕೋ ಆಪರೇಟಿವ್ ಅರ್ಬನ್ ಬ್ಯಾಂಕ್, ಚಾರ್ವಿುನಾರ್ ಕೋ ಆಪರೇಟಿವ್ ಅರ್ಬನ್ ಬ್ಯಾಂಕ್, ನಾಗ್ಪುರ ಡಿಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕೋ ಆಪರೇಟಿವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳು ಹಗರಣದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ನಂಬಿದ್ದ ಗ್ರಾಹಕರೀಗ ಕೋರ್ಟು-ಕಚೇರಿ ಅಲೆಯುವಂತಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ‘ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಠೇವಣಿ ಸಂಗ್ರಹ (ನಿಯಂತ್ರಣ) ಕಾಯ್ದೆ’ ರೂಪಿಸಿದ್ದು, ಆ ಮುಖೇನ ಅವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಉತ್ತಮ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಖಾಸಗಿ/ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿಡುವ ‘ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ನಿಯಂತ್ರಕ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಸೂದೆ-2020’ ಕೂಡ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ. ದೇಶದಲ್ಲೀಗ 1934 ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿದ್ದು, ಕಳೆದೆರೆಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವ್ಯವಹಾರ, ಹಣಕಾಸು ಕೊರತೆ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ 430 ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳ ಪರವಾನಗಿ ರದ್ದುಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದೇನಿದ್ದರೂ, ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಘ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕೊರತೆ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ದೂರವಾಗಿಸಿ ಗ್ರಾಹಕರ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಆಗಲೇ, ಸಹಕಾರ ರಂಗದ ನೈಜ ಉದ್ದೇಶ, ಆಶಯ ಈಡೇರಲು, ಜನರಿಗೆ ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೆರವಿಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯ.
