ಪ್ರತಿಮಾ ರಜೆ ಹಾಕಿದಳು, ಆದರೆ ಮುಂಬೈಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯತೊಡಗಿದಳು. ಕೆಲ ದಿನಗಳಾದ ನಂತರ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಜಾರಿದಳು. ಒಂದು ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕಿಶೋರ್ ಪ್ರತಿಮಾಳಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಆಕೆ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಎರಡು, ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಆತ, ಅವಳ ಗೆಸ್ಟ್ಹೌಸಿನ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ನನ್ನು ಸಂರ್ಪಸಿ ಪ್ರತಿಮಾಳ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಲು ಸೂಚಿಸಿದ. ಆತ ಸೇವಕನೊಬ್ಬನನ್ನು ಪ್ರತಿಮಾಳ ಕೋಣೆಗೆ ಕಳಿಸಿದ. ಎಷ್ಟೇ ಬಡಿದರೂ ಪ್ರತಿಮಾ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯಲಿಲ್ಲ. ಕಡೆಗೆ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ತನ್ನ ಡೂಪ್ಲಿಕೇಟ್ ಕೀಲಿಕೈನಿಂದ ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆಗೆದಾಗ ಪ್ರತಿಮಾ ಫ್ಯಾನ್ಗೆ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ನೇಣುಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ. ಕೂಡಲೇ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿದ. ಪೊಲೀಸರು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಪ್ರತಿಮಾ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಡೆತ್ನೋಟ್ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಅದರಲ್ಲಿ ವಿವೇಕ್ ಮತ್ತಿತರ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ತನಗೆ ನೀಡಿದ ಕಿರುಕುಳದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ತಾನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಳು. ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಕಿರುಕುಳದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಳು. ಪೊಲೀಸರು ಅಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಸಾವಿನ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಿ ತನಿಖೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ ಹೈದರಾಬಾದಿಗೆ ಬಂದ ಕಿಶೋರ್, ಪ್ರತಿಮಾ ತನ್ನ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ನೋಟ್ನಲ್ಲಿ ದೂರಿದ್ದ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಚೋದನೆಯ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಡ ಹಾಕಿದ. ಅದೂ ದಾಖಲಾಯಿತು. ಪ್ರತಿಮಾ ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ಫೋನ್ ಕರೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಸೋದರಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಪ್ರತಿಮಾ ತನ್ನ ಡೆತ್ನೋಟಿನಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಳೋ ಅದನ್ನೇ ತನಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳೆಂದು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಹೇಳಿ, ತಾನು ಪ್ರತಿಮಾಳಿಗೆ ಕೆಲಕಾಲ ಸಮಾಧಾನದಿಂದಿರಲು ಸೂಚಿಸಿದ್ದೆ ಎಂದಳು. ಎರಡು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಯಾವುದೇ ಆರೋಪಿತರನ್ನು ಬಂಧಿಸದಿದ್ದಾಗ ಕಿಶೋರ್ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ತನಿಖೆಗಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಸಿ.ಐ.ಡಿಗೆ ವಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಮನವಿಯಿತ್ತ. ಸಿ.ಐ.ಡಿ ತನಿಖೆ ಮುಗಿಸಿ ಆರೋಪಿತರ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಬಿ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಹಾಕಿತು. ಪ್ರತಿಮಾಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಕಚೇರಿ, ಕಾರ್ಖಾನೆ ಮತ್ತಿತರ ಕಾರ್ಯಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದ ಪ್ರಕರಣಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಕಾನೂನು ರೂಪಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರೆಯದಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅಮೆರಿಕದ ಕಾದಂಬರಿಕಾರ ಐಸಾಕ್ ಬಷೇವಿಸ್ ಸಿಂಗರ್, ‘ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಾಕು ಅಥವಾ ಬಂದೂಕನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಬಲವಿರುವವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಡುತ್ತಾನೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನ್ಯಾಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂದ.
