ಅದರಂತೆ ಆತನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲು ಹೊರಬಂದೆ. ಆತನ ಕಾರಿನ ಮೇಲೆ ‘ತಂದೆ ತಾಯಿ ಆಶೀರ್ವಾದ’ ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಓದಿದ್ದೇ ತಡ, ಕೂಡಲೇ ನಾನು ಕಾರಿನಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು, ‘ನಾನು ನಿನ್ನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಾರಿನಲ್ಲೇ ಬರುವೆ’ ಎಂದೆ. ‘ನಿನ್ನ ಕಾರಿನ ಮೇಲೆ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಅಂತ ಬರೆಯಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರನ್ನು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ?’ ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಕೆಲ ಕಾಲ ಸುಮ್ಮನಾದರೂ ನಂತರ, ‘ಹೌದು ಡಾಕ್ಟರೇ! ಅವರು ನನಗೆ ಓದಿಸಿದರು, ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಇದು ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಅಲ್ಲವೇ?’ ಎಂದ. ‘ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರ ಕುಶಲೋಪರಿ ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಹಾಗೂ ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಯಲ್ಲವೇ?’ ಎಂದಾದಾಗ ನಿರುತ್ತರನಾದ. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಅವನ ಪಾಲಕರಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸೂಚಿಸಿದೆ. ಅದೆಲ್ಲ ಆಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಆತ ಪರ್ಸ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲವು ಡೆಬಿಟ್ ಮತ್ತು ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ತೆಗೆದು, ‘ನಿಮಗೆ ಪೇಮೆಂಟ್ ಹೇಗೆ ಡಾಕ್ಟ್ರೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ಆಗ, ‘ನಿನ್ನ ದುಡ್ಡು ನನಗೆ ಬೇಡ. ನಾನು ಅವರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸೇವೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾತು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊ. ಈ ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಆಸರೆ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ವಾತಾವರಣದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನೀನು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮದ ಬದಲು ಊರಲ್ಲೇ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಪಡೆದು ಯೋಗ್ಯ ಹಿತೈಷಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಜತೆಗಿಡಬಹುದಲ್ಲವೇ?’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದೆ. ಆತ ಮರುದಿನ ಬಂದವನೇ, ‘ಸರ್, ನೀವು ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯಿಸಿದಿರಿ. ನಾನೀಗ ಒಂದು ಮನೆ ಮಾಡಿ ಅವರ ಜತೆ ನನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓದಲು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಬಂದು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಇರುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಕೈಮುಗಿದು ಹೋದ.
