ಇದಲ್ಲದೆ, ಇಂದು ಬಹಳಷ್ಟು ಹೊಸಬರು ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಹಲವು ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು, ರಂಗಭೂಮಿಯನ್ನು ಹವ್ಯಾಸವನ್ನಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮದೇ ತಂಡಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾಟಕಗಳ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ, ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ನಾಟಕಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ರಂಗಭೂಮಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿವೆ. ಇದು ಬರೀ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ರಾಜ್ಯದ ಬೇರೆ ನಗರಗಳಲ್ಲೂ ಹಲವು ಪ್ರಯೋಗಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಹಲವು ಹವ್ಯಾಸಿ ತಂಡಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇವೆ ಎನ್ನುವುದು ವಿಶೇಷ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಹಲವು ವೃತ್ತಿ ನಾಟಕ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು, ಸತತವಾಗಿ ನಾಟಕಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿವೆ. ಇನ್ನು, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ದೇವದಾಸ್ ಕಾಪಿಕಾಡ್, ನವೀನ್ ಡಿ. ಪಡೀಲ್ ಮುಂತಾದವರು ಸಾಮಾಜಿಕ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಂಗಶಂಕರದ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಸೋಮವಾರ ರಜಾದಿನ ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ, ಮಿಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಕೋವಿಡ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನ ಸೇರುವುದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ರಂಗಭೂಮಿ ಅಷ್ಟೇನೂ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಮಿಕ್ಕಂತೆ ಯಾವತ್ತೂ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿಯೇ ಇದೆ.
