ನಾವು ಕೂಡ ಹಲವು ಬಾರಿ ಬೆಕ್ಕಿನ ಹಾಗೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ದಕ್ಕಿದ ಅನುಭವದಿಂದಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನವೀಕರಿಸುವ ಗೊಡವೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ‘ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕ್ರಮೇಣ ಜಡಗೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ, ಪರಿಚಿತವಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆಗೆ ಸಾಂರ್ದಭಿಕವಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ತೋರುವ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅನುಭವಿಗಳ ಮಾತಿನಂತೆ, ಬಿಡುಗಡೆಯ ಸಲುವಾಗಿ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡ ಮನಸ್ಸು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರದು ಎಂಬ ಅರಿವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡಬೇಕು. ಮೊದಲು ರೂಪಗೊಂಡ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರುರೂಪಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುವ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಮನಸ್ಸು ನಮ್ಮದಾಗಬೇಕು. ಇದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿವೇಕವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
