ವ್ಯಾಪಾರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ಗುರುಗಳು ಒಂದು ಮರದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಿಗೂಡನ್ನು ತೋರಿಸಿ-‘ಅಲ್ಲಿ ಗೂಡುಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಗುಬ್ಬಿಗಳನ್ನು ನೋಡಪ್ಪಾ.., ಚಿಲಿಪಿಲಿಗುಟ್ಟುತ್ತ ಖುಷಿಯಿಂದ ಹಾರಾಡುತ್ತಿರುವ ಅವುಗಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಗೊತ್ತೇನು? ಅಷ್ಟು ಪುಟ್ಟ ಗೂಡನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ಮಳೆಗೋ, ಗಾಳಿಗೋ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾರಿಂದಲೋ ತನ್ನ ಗೂಡಿಗೆ ಹಾನಿಯುಂಟಾಗಬಹುದೆಂಬ ಭೀತಿಯಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತಿಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟೇ ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಅವುಗಳಿಗೆ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಾಗಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೂಡಿಡುವ ಆಸೆಯಿಲ್ಲ. ಭವಿಷ್ಯದ ಕುರಿತಾಗಿಯೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತ ಅವು ಎಂದಿಗೂ ಈ ಕ್ಷಣದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಮಾತ್ರ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆತು ಅತಿಯಾಸೆಯಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ’ ಎಂದು ತಿಳಿ ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಅತಿಯಾಸೆಯಿಂದ, ಸಂಪತ್ತಿನ ಮೋಹದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕನ್ನು ನಡೆಸತೊಡಗಿದ.
